opinie Nee, de verantwoordelijke bankiers van SNS gaan echt niet boeten voor hun daden, schrijft columnist Jan Bennink. U, de hardwerkende doorgedraaide Nederlander, maar ook de oma's de gehandicapten en de chronisch zieken draaien er voor op. Waarom pikken we dit nog langer?

Mister Euro heeft gesproken. SNS, de ooit zo veilige burgerlijke Nuts Spaarbank is een staatsbank geworden. Speculatie met giftig Spaans vastgoed werd de bank te veel. De SNS is vanaf vandaag van ons allemaal. En voor de zoveelste keer gaat de Nederlandse burger opdraaien voor wanprestaties van bankiers en falende bestuurders.  

U dus. De hardwerkende dolgedraaide Nederlander, maar ook het omaatje van wie het pensioentje toch al werd gekort, de gehandicapten, de chronisch zieken. De kinderen in de kinderopvang. Iedereen gaat bloeden voor de zoveelste bestuurlijke megafaal die dit keer SNS Bank heet.

Iedereen, behalve natuurlijk de volgevreten falende SNS-klootzakken zelf. De directeuren die, met hun 'zelfgekozen' congé op zak, as we speak, in een businessclassstoel van een Boeing 737 zitten. Op weg naar hun droomhuis aan de Riviera. Om uit te blazen van de 'stress'.

Misschien dat ze nog even minzaam uit het raampje op u neerkijken. Op het vulgus. Zij hebben niks om zich voor te schamen. Hun voorman, Boele Staal zei het onlangs zelf.

Bankfail Groundhogday
Nee, de verantwoordelijke bankiers van SNS gaan echt niet boeten voor hun daden. Het is bankfail groundhogday. En net als bij ABN en ING en Fortis en al die andere banken waar de belastingbetaler voor moest bloeden, duiken ook deze eindbazen weer schaterend onder. Om over een paar jaar weer op te duiken in eminente raden van bestuur of in goed betaalde commissariaten.

Ook deze vette bleke rovende mislukkelingen in driedelig grijs kunnen in Ramatuelle bij Club 55, ongestoord aan hun roseetje blijven nippen. Gezellig naast Erik Staal, Dirk Scheringa en al die andere bloedzuigers wier bestuurlijke wanpraktijken met uw zuurverdiende belastingcentjes moesten worden gerepareerd.

Burgers van Nederland. Waarom pikken we dit nog langer?

De straten van ons land zouden vol moeten staan met woedende mensen. Met fakkels en spandoeken in hun hand, met rotte tomaten, manden rotte eieren, woeste blikken, verwarde haren en gebalde vuisten.

Je zou over de grimmige koppen moeten kunnen lopen. Van het Vrijthof in Maastricht tot aan de Grote Markt in Groningen. Er zou een brandschattende menigte moeten staan voor het hoofdkantoor van SNS. En op de Dam in Amsterdam zou het geloei van verontwaardiging het doffe getimmer aan de schandpalen nog net moeten overstijgen. Rijen schandpalen op een houten schavot in de stromende regen,

Maar nee. Het is doodstil op straat. We gaan naar ons werk en proberen ons baantje te behouden. Om belastingcentjes te verdienen voor de vijfhonderdvijftigduizend euro die de nieuwe ambtenaarbazen van SNS gaan krijgen.

De mensen zonder baan warmen zich aan koffietijd met Quincy Trustfull. Of kijken Dokter Phill, omdat het fijn is dat er altijd mensen zijn die nog idioter zijn dan wij.

En dan zijn er nog de zogenaamde revolutionaren. De jongens met de grote bek. Die schrijven een stukje op Volkskrant.nl. Die typen hun frustratie van zich af in gevatte tweets die niemand raken. Die verspillen hun energie aan pixels op internet. Terwijl ze van deur tot deur zouden moeten gaan. Hun vuisten roffelend op de ramen. 'Kom mee buurman. We gaan naar het Binnenhof! Er staan al duizend mensen. Neem een riek mee!'

Maar ook zij leunen achteroverin plaats van op te staan. En zijn medeschuldig aan het niets doen.

^{Jan Bennink is reclameman, publicist en columnist voor Volkskrant.nl}