Geert Wilders
Geert Wilders © EPA

'Tijd voor baas in eigen huis', zal Wilders zeggen, maar hij laat op zich wachten

Twee uur voordat Geert Wilders zijn eerste campagnespeech gaat geven, is het embargo al gebroken en staat de spreektekst op Geenstijl. Terwijl het ANP bericht dat Wilders 'weer hard uithaalt naar Europa', druppelt de verzamelde media al morrend door de beveiligingspoortjes van Ahoy.

Langs de paspoortcontrole, door de metaaldetectors, de tassen gaan achter een mysterieus zwart gordijn langs, en tenslotte naar een zaaltje waar een paar honderd stoelen staan opgesteld. Het podium is aangekleed met rood-wit-blauw, er staat een spreekgestoelte en een onbemand drumstel (treed hier een comedian op vanavond?). Het journaille mag zich achterin het zaaltje installeren. Terwijl de microfoons worden getest meldt zich een saxofonist die vast wat aarzelende noten de zaal in blaast.

'Dit zijn de laatste paukenslagen', gaat Wilders zeggen volgens de uitgelekte tekst. De campagne was immers al begonnen op het moment dat hij vertrok uit het Catshuis. 'Het kabinet lag nog niet uit elkaar of wij zeiden: het gaat straks bij de verkiezingen maar om één ding, en dat is Brussel.'

Niet alles aan Europa is overigens slecht, zo zal hij beweren: 'Voor de Rotterdammers onder jullie: gisteren speelde Feyenoord gelijk in de Europa League. Op zich geldt natuurlijk: hoe eerder je wegbent uit Europa, hoe beter. Maar ik wens Feyenoord veel succes tegen Sparta Praag.'

Vakantie
Wilders heeft tijdens zijn vakantie weinig gemist, zal hij zeggen. 'Er schijnt een soort debat geweest te zijn tussen lijsttrekkers op de televisie. Het was even spannend als kijken naar het groeien van gras.' Zonder de PVV is het weer hetzelfde 'gekeuvel' als voor de tijd van Fortuyn, zal hij zijn publiek voorhouden. En, zal hij ze duidelijk maken, met Rutte en Roemer is het land slecht af. Rutte tekent blanco cheques aan Brussel. 'Als je Mark Rutte 's nachts wakker maakt, pakt hij zijn pen en begint te tekenen.' En Roemer deelt tomatenijsjes uit als oefening voor het gratis geld uitdelen, zo zal Wilders betogen. Nee, het land zal met Roemer van een koude kermis thuiskomen.

De PVV-leider zal afsluiten met een pleidooi voor 'baas in eigen huis'. De eigen onafhankelijkheidsstrijd zal hij vergelijken met de Tachtigjarige oorlog tegen de Spanjaarden. Terug naar een onafhankelijk Nederland, zal Wilders pleiten. 'Eigen grenzen, eigen geld, eigen toekomst. Baas in eigen huis, baas in eigen land.' De peilingen beloven nog niet veel goeds voor de PVV, maar niet getreurd, zal hij zeggen. 'Op 12 september halen we een mooi resultaat dat zoals altijd de peilingen doet verbleken.'

Dat alles moet dus nog uitgesproken worden. Onderwijl morren de journalisten. Het is inmiddels kwart over acht. Het zou toch om acht uur beginnen? Voor de RTL- en NOS-journaals is het al te laat. De man met de saxofoon is weer van het podium verdwenen. De stoelen zijn nog leeg. Zou er achter de schermen een nieuwe speech geschreven worden?

Gezeten op de grijze vloerbedekking achterin de zaal, leunend tegen de muur, laptop op de knieën, wachten we af. We verwachten een gebruinde Geert Wilders. Want, zal hij straks tegen zijn publiek zeggen, 'dat gezonde kleurtje heb ik te danken aan een korte vakantie.' We wachten af.