True Colors ontpopt zich tot aanklacht tegen social media
© True Colors

True Colors ontpopt zich tot aanklacht tegen social media

Theater (dans) - Alida Dors

De combinatie hiphopdans, rap en klassieke zang werkt, al raakt de dans soms ondergesneeuwd. Een aanklacht tegen sociale media is al niet bijster origineel en de inhoud blijft voorspelbaar.

True Colors
Dans
Door: Backbone en Silbersee
Choreografie en concept: Alida Dors
7/2, Korzo theater, Den Haag
Tournee t/m 28/5.

Even lijkt het mee te vallen met het sombere beeld dat spoken word-kunstenaar Guus van der Steen in zijn proloog schetst, en lijkt er toch meer te zijn dan 'gebogen hoofden onbewogen' en 'mensen zonder menselijkheid'. De vijf dansers van Backbone (in hun losse lijven, snelle voeten, drukke armen zie je meteen hun hiphopachtergrond) nemen hem op in een ruimtelijke formatie vol energie en krijgshaftige kracht.

Maar schijn bedriegt. True Colors van choreograaf Alida Dors ontpopt zich tot aanklacht tegen de nepwereld van social media. Met muziektheatergezelschap Silbersee pakt Dors dit niet bijster originele thema adequaat en toch teleurstellend aan. De interactie tussen de disciplines is sterk, tegelijkertijd raakt de dans soms te ver ondergesneeuwd en blijft de inhoud voorspelbaar.

Zoals zijn hoogmoed ten val moest komen, versnipperen de selfies tot abstracte vlakken

Tegenover de eigentijdse rap, en dat is een mooi contrast, staat de klassieke stem van operazanger Maciej Straburzynski, die diepe emoties en vervlogen tijden oproept. Een derde kracht die aan de dansers trekt, zijn de (live) video's en stills van henzelf, projecties die steeds meer ruimte innemen en zo beeldbepalend worden. De glamourlooks en virtuoze breakstunts die we hierop zien, hebben niks te maken met het harde, bijna machinale zwoegen van dezelfde dansers op het podium.

We horen over Icarus, de man die wilde vliegen. Zoals zijn hoogmoed ten val moest komen, versnipperen de selfies tot abstracte vlakken, de dansers letterlijk gevloerd achterlatend. Dat het stuk dan eindigt met een soort wederopstanding, met dansers die zich onder aanmoediging van Van der Steen ('reis vrij zonder tijdlijn!') herpakken, past bij de hoop van de hiphop. En toch: het is te makkelijk.