Componist Huba de Graaff.
Componist Huba de Graaff. © Hanna Hachula

Operaradertjes grijpen zelden in elkaar in Liebesleid

Concert (opera) - Liebesleid, een sportschoolopera

Componist Huba de Graaff gaat, na een apenopera en een kreunopera, de sportschool in. Beweeg het liefdesverdriet eruit. Actrice Soetkin Demey weet best te ontroeren, maar helaas grijpen de radertjes zelden in elkaar.

Liebesleid, een sportschoolopera

Opera
Muziek: Huba de Graaff
8/4, Shape all in centre, Amsterdam.
Herh. Rotterdam, 13 en 14/5

Schoenen uit of slofjes aan: voor die keuze komt de operaganger zelden te staan. Maar heet de componist Huba de Graaff, en lokt ze je naar een gym, dan kun je van alles verwachten. Na een Apera over apenzang en een Pornopera over de kunst van het kreunen, schreef ze de sportschoolopera Liebesleid.

De toeschouwer blijft zitten met de vraag: waar heeft hij naar geluisterd en gekeken?

Het liefdesverdriet speelt zich af tussen allerlei spierversterkende machines aan de Amsterdamse Van Hallstraat. Drie zangeressen, een club trombonejongens en één actrice storten zich in een fysieke performance. Na een uur fietsen, roeien en rennen is het ludduvuddu wel weggetraind. De toeschouwer blijft zitten met de vraag: waar heeft hij naar geluisterd en gekeken?

De actrice, Soetkin Demey, weet met haar monologen uit de pen van Erik-Ward Geerlings best te ontroeren. Als een snotterend hoopje ellende begint de Vlaamse aan haar work-out. Ze is woest, omdat een of andere klootzak haar heeft gedumpt. Ze zal het gif uit z'n ballen zuigen, hem teisteren tot in de hel. Al zwetend en zwoegend zet ze haar furie om in aanvaarding.

Helaas geeft endorfine aan Liebesleid geen schwung

Demey beweegt gelijk op met de elektronische beats die ook de trombones aanjagen. Theoretisch uitgangspunt, van De Graaff, is het menselijk vermogen tot synchroniseren. Met samen bewegen en samen musiceren kweek je endorfines. Helaas geeft dat gelukshormoon aan Liebesleid geen schwung.

Zelden grijpen de operaradertjes in elkaar. De trombones mankeert het aan power en scherpte. Onverstaanbaar blijft de zang van twee personal trainers, sopraan Caroline Cartens en mezzo Merlijn Runia. En dan de belabberde zichtlijnen, tussen al die zweetmachinerie.