Romana Vrede in Race.
Romana Vrede in Race. ©

Genomineerden Louis en Theo d'Or bekendgemaakt, eerste nominatie zwarte actrice

Actrices Karina Smulders, Jacqueline Blom, Romana Vrede en Janneke Remmers maken kans op de belangrijke toneelprijs Theo d'Or, voor de beste vrouwelijke hoofdrol van het seizoen. Voor de Louis d'Or, voor beste mannelijke hoofdrol, zijn Warre Borgmans, Hans Croiset, Hans Dagelet, Jorn Heijdenrijk en Peter Van Den Begin genomineerd.

Dat heeft de jury van het Nederlands Theaterfestival woensdagavond bekendgemaakt. Kanshebbers voor de Colombina en Arlecchino, voor de beste vrouwelijke en mannelijke bijrol, zijn Yara Alink, Lotte Dunselman, Keja Klaasje Kwestro, Sanne den Hartogh en Maarten Heijmans. De prijzen worden traditiegetrouw uitgereikt op het Gala van het Nederlands Theater, de slotavond van het festival, op 17 september.

Theo d'Or

Het is de eerste keer dat een zwarte actrice voor de belangrijkste Nederlandse toneelprijs is genomineerd

Smulders werd genomineerd voor haar titelrol als Hedda Gabler bij Theater Utrecht, waarin ze volgens de jury 'loepzuiver schakelt van neurotisch naar trots, en van verbitterd naar triomfantelijk'.

Janneke Remmers maakte in Troje Trilogie (Toneelschuur Producties) indruk met haar 'onopgesmukte, secure speelstijl'.

Jacqueline Blom deed in Ondertussen in Casablanca (Het Nationale Theater) de harten van de juryleden sneller kloppen, zo staat in het rapport.

De jury noemt het tot slot 'ijzersterk' hoe Romana Vrede in Race (Het Nationale Theater) 'voelbaar ongemak op het toneel en in de zaal weet te creëren'. De nominatie van de in Paramaribo geboren Vrede (44) is een belangrijke mijlpaal in de prijzengeschiedenis: het is de eerste keer dat een zwarte actrice voor de belangrijkste Nederlandse toneelprijs is genomineerd.

Louis d'Or

Ondertussen in Casablanca verdiende nog een tweede nominatie: die van Hans Dagelet voor de Louis d'Or. De jury prijst zijn fenomenale techniek en 'aanstekelijke, maar vileine charme'.

Hans Croiset heeft volgens de jury in De vader (Senf) 'tot op de millimeter perfect geacteerd', Jorn Heijdenrijk was in Volpone (Dood Paard) 'een puur genot om naar te kijken' en Peter Van Den Begin, genomineerd voor Risjaar Drei (Toneelhuis/Olympique Dramatique) 'wórdt Richard III'.

Warre Borgmans, die kans maakt voor zijn rol als George in Wie is er bang voor Virginia Woolf? (Hummelinck Stuurman), liet die bekende rol volgens de jury 'knisperen en glinsteren'.

Lees hier alle recensies terug

Hedda Gabler
In Hedda's dodenhuis doolt actrice Karina Smulders rond als geweldige vertolker van de titelheld. Naast Smulders spelen Astrid van Eck en José Kuijpers erg goed.

Troje Trilogie
Met volle overtuiging en zeggingskracht maken de vijf acteurs van deze Troje Trilogie ruim drie uur lang spannend teksttheater, in een aangenaam tempo. Regisseur Paul Knieriem onthoudt zich van effecten en legt alles neer bij zijn spelers.

Casablanca
Wat een genot om Hans Dagelet weer aan het werk te zien, als de ijdele, verwaande acteur Alfred Lohman. Het echte venijn van de voorstelling zit 'm in de entr'actes, die gaan over de wereld die in brand staat.

Race
Race is door het ongeloofwaardige en erg Amerikaanse plot een stuk minder controversieel dan het wellicht had kunnen zijn. Het verhaal is de zwakke schakel, maar de lichaamstaal van de acteurs blijft staan.

De vader
Na Frankrijk en Engeland mag de Nederlandse voorstelling er ook zijn, bijzonder vooral door het mooie spel van de hoofdpersonages. Croiset is geweldig als de mopperkont, de charmeur, de geestige, scherpzinnige, de verwarde, verdrietige, de alzheimerpatiënt.

Volpone
Dood Paard heeft zijn subsidie verloren, maar móét doorspelen, want zonder deze groep is het in het theater minder leuk. Strak gespannen en vol overgave verrichten de acteurs hier een krachttoer.

Risjaar Drei
Behalve een geestige verwijzing is de voorstelling van Olympique Dramatique een waar feest. Peter Van den Begin vertolkt de titelrol en hij doet dat ijzersterk, met vet taalgebruik.

Wie is er bang voor Virginia Woolf?
Deze uitvoering van Wie is er bang geeft een voortreffelijk nieuw inzicht in dit klassieke huwelijksdrama. Doesburgs regie is door de snelheid en humor de genadestoot voor wie nog een sprankje hoop zag in dit stuk.