Boodschap Flexn is belangrijk en mooi gedanst, maar zo letterlijk dat artistiek weinig is te halen
© Flexn

Boodschap Flexn is belangrijk en mooi gedanst, maar zo letterlijk dat artistiek weinig is te halen

Dansrecensie

De boodschap is belangrijk en wordt mooi gedanst, maar zo letterlijk, dat er artistiek weinig is te halen. De dansers buigen en strekken hun ledematen dat het lijkt of hun botten breken.

Mirjam van der Linden

Flexn (dans)

Een samenwerking tussen Reggie Gray, Peter Sellars en The D.R.E.A.M. Ring.

10/6, Stadsschouwburg Amsterdam.

Het gaat niet om virtuositeit, had Peter Sellars, de wereldberoemde regisseur die zijn naam aan Flexn heeft verbonden, vooraf nog zo gezegd. Toch zal de streetdancevoorstelling je vooral bijblijven om de extreme fratsen die de dansers van Reggie Gray uithalen. Met op nummer één het 'bone breaking', waarbij ze net als slangenmensen hun ledematen zo onnatuurlijk buigen en strekken dat het lijkt alsof hun botten breken. Sommigen ontwrichten zelfs even hun schouders zodat de armen misselijkmakend ver achterover kunnen worden gedraaid.

Gevoelens van frustratie, verdriet en eenzaamheid domineren

Maar Flexn, naar de dansstijl die zo'n twintig jaar geleden in Brooklyn ontstond, gaat ergens over. Bij de première in 2015 had Amerika net het derde schandaal van dodelijk politiegeweld tegen Afro-Amerikanen achter de rug (Eric Garner) en de voorstelling is een aanklacht tegen dergelijke excessen, racisme en sociale misstanden. De vijftien jonge dansers - op één na niet blank, een schril contrast met het Holland Festivalpubliek - laten in solo's zien uit wat voor wereld zij komen. Daar word je niet vrolijk van.

Hoewel de kracht en saamhorigheid van de club hoop geeft, domineren gevoelens van frustratie, verdriet en eenzaamheid. De rapteksten en ballads à la Aguilera laten daarover geen twijfel bestaan, de bewegingen evenmin. Tussen het glijden en golven zie je verbrokkelde poses, grimassen en een weerstand alsof de dansers tegen de storm inlopen. En gebaren als schieten, iemand boeien, etcetera.

De boodschap van Flexn is belangrijk en mooi gedanst, maar zo letterlijk, dat er artistiek weinig te halen is. Hopelijk kan Gray een volgende keer sparren met een interessante choreograaf.