Joris & de Drakentemmers door Het Laagland.
Joris & de Drakentemmers door Het Laagland. © Joost Milde

Aanstekelijk lef is troef van energieke familievoorstelling

Jeugdtheater - Joris & de Drakentemmers

Met aanstekelijk lef maakt Het Laagland een voorstelling die elementaire angsten van kinderen vormgeeft als draken. Voortdurend grijpen vijf acteurs in het zwart naar instrumenten om hun liederen eruit te rammen.

Joris & de Drakentemmers

Jeugdtheater
Door Het Laagland.
Vanaf 8 jaar.
12/3, Stadsschouwburg Haarlem. Tournee t/m 28/5.

Denk bij Joris & de Drakentemmers niet aan een sprookje over een dapper kind dat zijn dorp verlost van een hongerige draak. Ook niet aan een bewerking van de animatiefilmserie Hoe tem je een draak?, over de vriendschap tussen een jonge Viking en een gewond draakje.

Deze energieke familievoorstelling (8+) van Het Laagland ademt de sfeer van een jeugdige rockopera, met ontboezemingen, spektakel, spreekbeurten, quizzen, verhalen en gevechten.

Het slot met een dansende draak voelt onlogisch, na alle gevechten met onzichtbare demonen

Voortdurend grijpen vijf acteurs in zwarte kleren naar gitaren, drumstokken, fluitjes en toetsenborden om hun liederen eruit te rammen. Vol vuur gaan ze er met hete adem tegenaan. Ze zappen van scène naar scène; razen met pruikjes door varianten op de legende van Joris en de draak. Ze kruipen bang weg in gewatteerde jassen om te schuilen voor het monster dat de zon verduistert (lees: onderbuikangsten in de samenleving). Ze dwingen elkaar tijdens de Je-Dood-of-Je-Leven-Show te doen waarvoor ze het bangst zijn; de een heeft smetvrees, de ander wil nooit opvallen en een derde praat zich de put in.

De acteurs, aangesproken bij de voornaam, bevechten persoonlijke draken (lees: angsten). De verlegen Joris (Erwich) cijfert zich als multimuzikant altijd weg. De blonde Karlijn (Hamer) heeft saaiheid als schrikbeeld. Gijs (Nollen) ziet overal bacteriën.

Het bestrijden van deze metaforische draken wordt er ingeramd, het schreeuwzingen overstemt soms de tekst. En het slot met een dansende draak voelt onlogisch, na alle gevechten met onzichtbare demonen - het ging toch om 'de stemmen in je kop'? Maar de echte troef is het aanstekelijke lef waarmee deze ploeg theater maakt.