'Paradepubliek is niet makkelijk, maar dat is goed'
© Manja Stroomer

'Paradepubliek is niet makkelijk, maar dat is goed'

De zomer is pas echt begonnen als de Parade-karavaan weer langs de grote steden trekt. Deze dagen is het theaterfestival neergestreken in Amsterdam, waar  gasten van de Volkskrant u door het uitgebreide programma gidsen. Vandaag: actrice Maryam Hassouni (29).

Bereid je een bezoek aan de Parade altijd voor?

Ik heb vooraf altijd wel in mijn hoofd met wie ik ga en welke twee voorstellingen ik wil zien. Die heb ik dan op de site gevonden of ik er heb er recensies over gelezen. Soms heeft degene met wie ik ga goede tips gekregen. Ik heb vooraf in ieder geval altijd wel één of twee voorstellingen uitgekozen die ik wil zien.

Blijft het daarbij?

Ik kijk op de Parade nog wel rond, maar ik ga niet echt naar nog meer voorstellingen. Als je een voorstelling hebt gezien, moet je de tijd hebben dat even een plekje te geven. En zeker wanneer het mooi weer is, wil je na een voorstelling ook even een wijntje drinken en lekker rondlopen.

Heb je een vast Paraderitueel?

Ik ben altijd anderhalf uur voordat mijn eerste voorstelling begint al op het terrein. Dan eet ik even wat, bezoek een voorstelling, hang wat rond, drink wat wijntjes, ga naar de tweede voorstelling. Het is echt dat vakantiegevoel. De helft is gepland, de andere helft go with the flow. Ik wil in ieder geval geen haast hebben.

Hoe heb je nu een keuze gemaakt uit het programma?

Ik heb op de website wat dingen gelezen. Ik heb er geen recensies bij gepakt, maar ben op mijn gevoel afgegaan. Bij Half Krab, Half Winegum stond bijvoorbeeld dat het een muzikale voorstelling was vol droge humor. Op de bijbehorende foto zag ik een jongen in vrouwenkleren staan. Top, dacht ik. Ik houd van luchtige voorstellingen op de Parade. Van Face Nord stond er een korte teaser op de site. Wat zij doen is een soort kruising tussen acrobatiek en en geïmproviseerde moderne dans. Dat zag er zo cool uit, dus daar wilde ik ook heen.

Was het in het echt net zo tof?

Beter nog. Ik heb de halve voorstelling met mijn hand voor mijn mond gezeten. Ik zat echt op het puntje van mijn stoel, iedereen in het publiek. Het is absoluut een aanrader, maar ze spelen niet lang meer. O en het zijn ook nog eens vier heel mooie mannen. Bij Half Krab, Half Winegum waren het ook al vijf heel knappe mannen.

Ik zie een rode draad...

Ja, ha.

Voldeed die voorstelling ook een beetje aan je verwachtingen?

Die was ook heel dynamisch, maar dan op een muzikale manier. Een beetje rockachtig. Maar ook heel bewegelijk. En droge humor. Echt heel droge humor. Daar moet je wel van houden, maar ik heb wel gelachen. En het waren dus weer heel mooie mannen.

Tussen al jonge makers zijn er ook altijd wel een paar grote namen op de Parade. Let je daar nog op?

Nee, ik kijk niet naar namen. Face Nord kende ik bijvoorbeeld helemaal niet. Naar sommige dingen ben ik gewoon nieuwsgierig. Daarbij duren de voorstellingen zo kort, dat het niet echt uitmaakt als het uiteindelijk misschien een beetje tegenvalt.

Paradevoorstellingen kunnen erg experimenteel zijn.

Dat vind ik juist leuk. Jonge makers krijgen hier de kans dingen uit te proberen. Dat het kan mislukken, hoort bij kunst. Kunst is nooit perfect. Het mag dynamisch zijn, uitgesproken. Paradepubliek is niet makkelijk na tien uur 's avonds, maar dat is alleen maar goed. Je krijgt hier in ieder geval geen kant en klare voorstellingen. Het is vaak nog heel rauw, je bent getuige van een soort repetitie. Bij Face Nord was ik echt zenuwachtig voor die jongens, ook al waren ze goed getraind. Voor mij was dat echt theater. Je ziet het zweet op hun gezicht, hun vingers die trillen. Als je iets gelikts wilt zien, moet je maar een Disneyfilm kijken.

Maar het liefst ga je dus naar luchtige voorstellingen?

Dat is ook mijn instelling als ik naar de Parade ga. Ik wil niet zeggen dat het festivalachtig is, maar ik ben dan wel in en vrolijke stemming. Dan ga ik niet naar een zwaar drama. Ik wil na een voorstelling nog gezellig met vrienden wat drinken in plaats van met een hoofd vol naar huis te lopen. Maar op de Parade heb ik ook nooit echt drama op het programma gezien.

Welke Paradevoorstelling is je het meeste bijgebleven?

Twee voorstellingen die ik vorig jaar heb gezien. De ene heette Jesus is my Homeboy, dat was ook echt heel droge humor. In de andere voorstelling, George en Eran lossen de wereldvrede op, vertelden een Syrische en Israëlische jongen verhalen. Over hun onderlinge vooroordelen, hun verschillen en overeenkomsten.

Dat klinkt nog best zwaar.

Het onderwerp was ook best zwaar, maar het knappe was dat ze er heel luchtig over vertelden. De klap komt daardoor pas later, als je alweer buiten de tent staat. Het drama achtervolgt me dus toch wel op de een of andere manier, ha. Toen we de tent uitliepen, begon het ook nog eens keihard te regenen.

Een laatste gouden tip?

Ga op tijd in de rij staan voor een voorstelling zodat je een goed plekje hebt. De meeste voorstellingen spelen zich af in een arena, maar zeker als het heel druk is, kan je soms net in een ongelukkige hoek zitten. En ga naar minimaal één voorstelling. Dat geeft iets extra's aan alles wat je daarna doet. Ik zie al die tenten op de Parade als geheime deuren naar andere werelden. Ik wil weten wat erachter schuilt. Dat is ook het mysterie van de Parade.