Koning Willem-Alexander en Wilfried de Jong op de Eikenhorst.
Koning Willem-Alexander en Wilfried de Jong op de Eikenhorst. © ANP

Tv-recensie: het was gewoon een prima, relaxed gesprek met de koning

Het zou een gesprek worden bol van ontboezemingen, zei NOS-verslaggever Kysia Hekster in het NOS Journaal van 20.00 uur. Een gesprek met 'allerlei emotionele hoogtepunten en dieptepunten.' Al een paar dagen was de kijker lekker gemaakt met een flitsende teaser waarin te zien was hoe Wilfried de Jong naar Villa Eikenhorst was komen rijden in een glanzend zwarte Jeep Cherokee, bij aankomst zijn paspoort aan de dienstdoende beveiliger liet zien en vastberaden zei: 'Goedendag, ik heb een afspraak met de koning. En wat ga jij vandaag doen vriend?'. Goed, dat laatste zei hij niet, maar hij trok wel het gezicht dat erbij hoorde.

Het moest een persoonlijk gesprek worden, zei Willem-Alexander aan het begin. 'Ik wil echt hier ook graag de persoon Willem Alexander, die achter het ambt van koning zit en die 50 jaar wordt; ik hoop dat daar echt de nadruk op zal liggen.' Minder koning dus, en meer Willy. Dat was ook eigenlijk al wel duidelijk toen Willem-Alexander met een (sorry koning) vrij waardeloze imitatie voor de dag kwam van Nelson Mandela, die zichzelf ad nauseam was blijven uitnodigen voor het huwelijk met Máxima.

Minder koning dus, en meer Willy

Op een gigantische leren (?) salontafel stond een opengeklapte laptop waarop steeds fragmenten voorbij kwamen uit het leven van de koning, verdeeld over verschillende decennia. Willem-Alexander vertelde over zijn jeugd op Kasteel Drakensteyn, waarom er nauwelijks televisie thuis was, over zijn vader, zijn puberteit, zijn dochters, huwelijk, altijd maar weer die Elfstedentocht en wat al niet. Dat deed hij allemaal op een ontspannen, open en vrij sympathieke manier. Voor een deel was dat te danken aan de benadering van Wilfried de Jong; dan weer invoelend, dan weer voorzichtig en steeds weer nieuwsgierig op die typische, non-formele Wilfried de Jong-manier, wat een ontwapenend effect had op zijn gesprekspartner.

Zei Willem-Alexander nou echt iets opvallends? Niet echt. Veel spannender dan 'ik heb best een wildebrassig leven gehad, feesten, partijen, van alles en nogwat' werd het niet. Het was gewoon een prima, relaxed gesprek met een koning die het niet over sportschool, maar 'gym' had. 

Wilfried de Jong was dan weer invoelend, dan weer voorzichtig en steeds weer nieuwsgierig

Tenminste, totdat de laatste jaren voorbij kwamen; met het overlijden van zijn vader, de ramp met de MH17, de aanslag op Koninginnedag en het ski-ongeluk van prins Friso. Zichtbaar geëmotioneerd sprak Willem-Alexander over zijn broer. Het verdriet zat hem nog hoog en hij probeerde dat niet te verhullen. 'Is de dood van Friso een litteken dat nooit echt zal helen?' vroeg De Jong voorzichtig. Even was de koning heel kwetsbaar, trok hij zijn schouders iets naar elkaar toe en friemelde wat met zijn handen. De Jong antwoordde zelf. 'Dan trekt u dit gezicht en dan moet u maar weer door. Zo is het.' Willem-Alexander lachte even en slikte wat tranen weg. 'Ja' antwoordde hij, 'zo is het.'