Seizoen 2 van Master of None is beste serie van het jaar

Álles werkt

De Volkskrant kijkt (nieuwe) series en bespreekt er elke week een. Deze week: Master of None, seizoen 2.

Er is een aflevering die een ode is aan Fietsendieven van Vittorio De Sica, in zwart-wit en deels in het Italiaans. En het werkt. Er is een klassieke Thanksgiving-aflevering die uitgroeit tot een meditatie over vriendschap door de jaren heen en de worsteling van een zwarte moeder met de coming-out van haar dochter. Het is een 30 minuten durend meesterwerkje.

Er is een uur durende aflevering (aflevering 9), die de beste romcom is die we de laatste jaren hebben gezien. Er is een aflevering die de hoofdpersoon na een paar minuten loslaat om een aantal figuren te volgen waar we, in leven en in fictie, aan voorbijgaan. Het wordt een ode aan het stadsleven: en dat werkt ook.

Master of None (*****)

Komisch drama

Van en met Aziz Ansari. Verder met Alessandra Mastronardi, Bobby Cannavale.

Te zien op Netflix.

En dan is er zoiets als een voortdurend verrassende soundtrack, die tussen r&b en Italiaanse smartlappen laveert en ook een lans breekt, waarom niet, voor We Like to Party van de Vengaboys.

En er speelt een Italiaanse actrice mee (Alessandra Mastronardi) die, weten we vrijwel zeker, een grote ster gaat worden.

Het tweede seizoen van Master of None (Netflix) is de beste serie van het jaar. Aziz Ansari, als de Amerikaanse-Indiase acteur Dev Shah, zoekt nog steeds zijn weg in de New Yorkse media- en datingwereld. In het eerste seizoen werd al gebruik gemaakt van de geslaagde combinatie van klassieke comedy en de authenticiteit van het leven van minderheden in New York, gelardeerd met echte ervaringen. Ook werden de herkomstverhalen van de ouders van beide auteurs van de serie (Ansari en Alan Yang) verbeeld. In het tweede seizoen wordt dit alles uitgebreid met een filmischer benadering.

De eerste twee afleveringen spelen in het Italiaanse Modena, waar Dev, net als Ansari zelf trouwens, een paar maanden heen gaat om een cursus pastamaken te volgen. Het sluit aan bij zijn voedselobsessie, die weer tot een baan bij het Food Channel zal leiden, en introduceert met de charmante Alessandra Mastronardi de romantische rode draad van het seizoen. Tegelijk wordt de Italiaanse filmgeschiedenis op een overtuigende manier geplunderd. Ansari, omnivoor, slaat ook rustig een brug tussen De Sica en de fictieve foodshow Clash of the Cupcakes, die we best de televisieversie van de Vengaboys kunnen noemen.