Opstandige straathonden in White God.
Opstandige straathonden in White God. ©

De Volkskrant tv-selectie voor maandag 15 mei

Elke dag tipt de redactie van de Volkskrant de beste programma's en films op televisie. Dit moet u vandaag zien.

Ik ben geen probleemkind, ik ben een uitdaging
NPO 2, 20.20 uur


Documentaire waarin Rolf Orthel in een gesloten inrichting in Heerhugowaard kinderen portretteert die er zitten vanwege diefstal, inbraak of verslavingen. Ook zijn er kinderen uit uiteengevallen gezinnen.

Steve Backshall's extreme river challenge
Canvas, 21.15 uur


Gaat het BBC-avonturier Steve Backshall lukken als eerste de wilde Baliem-rivier in de Indonesische provincie Papoea van bron tot monding af te varen? In dit tweede deel komt Steve een lokale stam tegen.

Mr. Frank Visser rijdt visite
SBS 6, 21.30 uur


Meester Frank Visser, ooit Rijdende Rechter bij de NCRV, haalt bij zijn nieuwe werkgever SBS 6, hoge kijkcijfers. Nu begint de tweede reeks van het programma waarin hij bij Nederlanders aanbelt om hen van juridisch advies te voorzien.

Rik over de grens
Net 5, 21.55 uur

In deel drie van zijn reportageserie bezoekt Rik van de Westelaken in Zuid-Afrika het volledig blanke dorp Orania. Toen de apartheid werd afgeschaft, besloot enkele blanke Afrikaners een eigen dorp te stichten, waar men 'onder gelijken' kon zijn.

The day the dinosaurs died
BBC 2, 22.00 uur

Over de plotselinge verdwijning van de dinosauriërs 66 miljoen jaar geleden gaat deze documentaire. Was de oorzaak een meteorietinslag? Het is nooit bewezen. Nu neemt bioloog Ben Garrod deel aan een expeditie die het bewijs moet leveren.

Anita wordt opgenomen
NPO 1, 22.10 uur

In seizoen drie loopt Anita Witzier weer mee in diverse ziekenhuizen. Vanavond volgt zij het medisch team van de NICU (neonatale intensive care unit) van het MMC in Veldhoven. Artsen proberen hier de allerkleinsten in leven te houden.

White God (Kornél Mundruczó, 2014)
Arte, 22.10-00.05 uur

Toen de Volkskrant regisseur Kornél Mundruczó twee jaar geleden vroeg of hij zijn film White God in een paar zinnen kon omschrijven, schoot hij in de lach. 'Moeilijk, zei hij. 'Heel moeilijk.'

De vijfde speelfilm van de Hongaar (zijn nieuwste film Jupiter's Moon gaat deze week in wereldpremière op het filmfestival van Cannes) gaat in ieder geval over een verzameling van honderden opstandige straathonden in hartje Boedapest. Beesten zonder baasje, die in de magische openingsscène van de film in groepen door de straten van het statige centrum razen, als symbool voor de revolutie van de arme, machteloze, onderdrukte maatschappelijke onderklasse. Maar White God laat ook zien hoe het meisje Lili een film lang verwoed zoekt naar haar hond Hagen, die op een dag door haar vader uit de auto wordt gezet. En hoe Hagen zich onderwijl opwerpt als commandant van de strijdende viervoeters.

Mundruczó gooit tal van filmgenres in een blender en maakt er iets bijzonder eigens van, zonder te verzanden in lusteloze compromissen. Wat begint als familiemelodrama, krijgt gaandeweg het uiterlijk en karakter van een misdaad-, actie- en zelfs horrorfilm. De verbeelding stroomt vrij in White God en vertrouwde genrewetten monden uit in een wereld die alleen bestaat in deze ene, wonderbaarlijke film bestaat.

De Volkskrant-recencent Kevin Toma gaf White God in 2014 vier sterren. Lees zijn recentie terug.

Safe Haven (Lasse Hallström, 2013)
RTL 8, 20.30-22.40 uur

Niet lang na zijn ontroerende en alom bejubelde familiefilm My Life as a Dog vertrok de Zweedse regisseur Lasse Hallström (1946) naar Hollywood. Daar werkt hij sindsdien gestaag aan een omvangrijk oeuvre met films als Once Around (1991), What's Eating Gilbert Grape (1993), The Cider House Rules (1999) en, onlangs, The Hundred-Foot Journey (2014). Films die het best zijn te omschrijven als licht dramatische feelgoodfilms, overgoten met een sfeervolle kleurgloed.

In Safe Haven is Julianne Hough een jonge vrouw op de vlucht, die een veilige haven denkt te hebben bereikt in een kustplaatsje in North-Carolina. Dat daar ook een bijzonder vriendelijke weduwnaar (Josh Duhamel) woont, pleit bepaald niet tegen het stadje. Groot is de schrik als ze op een dag te boek blijkt te staan als gezochte moordenares. Langzaam wordt de werkelijkheid daarachter duidelijk; eerst voor de kijker, daarna pas voor de nieuwe omgeving van de vrouw.

Safe Haven - een verfilming van een roman van Nicholas Sparks, van wie Hallström eerder Dear John verfilmde - is braaf en veilig vermaak waarvan mogelijke scherpe randjes zorgvuldig zijn gladgeschuurd.

Fast & Furious 7 (James Wan, 2015)
Veronica, 20.30-23.10 uur

'Auto's kunnen niet vliegen', zegt racer, autodief en huisvader Brian O'Conner (wijlen Paul Walker) aan het begin van Fast & Furious 7 tegen zijn piepjonge zoontje, wanneer die een speelgoedautootje op de grond heeft gesmeten.

Wat volgt, is een film die lijkt te zijn gemaakt om deze levensles vakkundig te ontkrachten. Auto's bungelend boven de woestijn van Azerbeidzjan, auto's die door de glazen façades van wolkenkrabbers boren - in dit beste deel uit de ongekend populaire filmserie blijkt dit op de een of andere manier gewoon te kunnen. Het is peperduur audiovisueel absurdisme, spektakel met een gevoel van grenzeloosheid, dat ook games als Grand Theft Auto zo goed en populair maakt.

Wonderbaarlijk, hoe er na alle tumult ook nog ruimte is voor een melancholisch, ontroerend slot, waarin de tijdens de opnamen overleden hoofdrolspeler Walker wordt herdacht.