Kate Walker oog in oog met opgewonden vogels in Syberia 3.
Kate Walker oog in oog met opgewonden vogels in Syberia 3. © Microïds

Game van de week: Syberia 3, bevroren in de tijd

Muzikant, filmer, gameontwikkelaar - soms moeten ze op tijd erkennen dat ze hun eerdere succes niet kunnen evenaren. Bij Syberia 3 kwam dat besef kennelijk niet, of te laat.

Tussen de filmtips in het dagelijkse tv-spoorboekje in de Volkskrant staan soms films waar je niet dood voor wilt aangetroffen worden. Geen recensent die ze vijf ballen geeft, maar ze hebben een cultstatus gekregen, zoals Showgirls van Paul Verhoeven. Of ze tekenen de deconfiture van een groot regisseur. Of flopten spectaculair na een hele lange aanloop.

Ook de game van de week is om al die redenen niet altijd de beste game van de week.

Vijftien jaar geleden schiep een team Franse game-ontwikkelaars onder de artistieke leiding van de Belgische striptekenaar Benoît Sokal een even fascinerende als duistere wereld, gesitueerd in Europa en Rusland, met mammoeten en victoriaans aandoende technologie. Lovend waren de kritieken voor Syberia en het vervolg, Syberia 2.

'Gamers zullen smeken om naar Syberia te worden gedeporteerd', kopte de krant USA Today in 2002. Syberia 3, al aangekondigd in 2004, zal die gevoelens niet ontlokken.

Kleerscheuren

Het is zelden goed als een computerspel - maar dat geldt ook voor films of muziekalbums - dertien jaar op zich laat wachten. In die tijd maakt de gametechniek grote sprongen en elke keer zullen de makers hun kunstwerk moeten aanpassen aan de nieuwe eisen des tijds. Het is zelden gunstig als een game keer op keer door nieuwe ontwikkelstudio's wordt overgenomen. Syberia 3 heeft dat proces niet zonder kleerscheuren doorstaan.

Er is weinig dat deugt aan het lang uitgestelde vervolg. De game rammelt technisch aan alle kanten, de beelden zijn vaag en verwaterd, de verhaallijn zwabbert alle kanten op en de dialogen van de personages krommen de tenen. Je zou nog kunnen stellen dat de game in elk geval lijkt op een spel zoals we dat in 2004 verwoed speelden, wat een plus lijkt in een tijd die stikt van de retro-spellen. Maar zelfs dat is te veel eer voor Syberia 3.

Positief is de terugkeer van het hoofdpersonage. Kate Walker, een New Yorkse advocate die door een schimmige erfenis in een schimmig universum wordt getrokken, was altijd al het kalmere, eerbare zusje van Lara Croft, maar haar avonturen niet minder boeiend.

Lara's zusje

Gehandhaafd is ook het karakter van de eerste twee delen. Ook in Syberia 3 ligt de nadruk meer op de puzzels en dialogen dan op het knokken en klimmen in topjes met spaghettibandjes dat in Lara's Tomb Raider overheerst. Jammer alleen dat de puzzels niet veel beter blijken dan de rammelende gesprekken tussen de personages.

Syberia 3 pakt de draad van zijn voorganger op met Kate die ontwaakt drijvende op een ijzige rivier, naar een sinister sanatorium wordt ontvoerd, daaruit ontsnapt en als verlosser wordt onthaald door de Youkol, een stokoude, primitieve stam die kennelijk alle lessen en kennis uit de geschiedenis is vergeten en een Amerikaanse advocate nodig heeft om met zijn sneeuwstruisvogels terug te keren naar hun geboortegrond.

Als dit klinkt als een geknutseld plot - dat is het, in het kwadraat.

De originele Syberia-delen waren 'point-and-click'-avonturen, een verloren en verlaten gamesgenre waarbij je alleen de plek hoefde aan te wijzen waarnaar je personages wilde hebben. Nu moet de speler Kate zelf sturen en laten lopen. De besturing gaat nogal stroef, met een camera die er een eigen wil op lijkt na te houden en decors die vaak zo krap blijken dat Kate zichzelf geregeld vastloopt.

Muziek

Het lijstje minpunten is oneindig - de stemmen klinken vreselijk, de lippen bewegen geheel autonoom van de stemmen en meestal tegendraads, de schermaanwijzingen schaars en zelden aangenaam en je zult uren op je schreden moeten terugkeren om gemiste objecten of dialogen alsnog op te pikken.

Al die weeffouten versterken het vermoeden dat Syberia 3 is uitgebracht omdat het geld op was, lang nadat de creativiteit al was opgedroogd. Het enige opmerkelijke aan de game is de muziek, van Inon Zur, die los van de game valt aan te schaffen bij iTunes of Amazon.

Al zijn gebreken maken Syberia 3 tot een ware beproeving, eentje die alleen de fanatiekste fans over het hoofd zullen willen zien voor een weerzien met Walker en haar wereld. Alle anderen zullen koude kermis thuiskomen. Ze kunnen zich beter warmen aan de twee eerdere delen die zelfs voor de iPad en andere tablets zijn verschenen.

Syberia 3 (Microïds/Koalabs/3DDUO/Kylotonn)¿
Uitgebracht voor Windows, Xbox One, PlayStation 4, MacOS en later dit jaar voor Switch
Geschikt bevonden voor 12 jaar (PEGI)