Morten Thorsby van Heerenveen in duel met Steven berghuis van Feyenoord tijdens de eredivisiewedstrijd in het Abe Lenstra Stadion
Morten Thorsby van Heerenveen in duel met Steven berghuis van Feyenoord tijdens de eredivisiewedstrijd in het Abe Lenstra Stadion © ANP

Spectaculaire tweede helft behoedt Feyenoord voor nederlaag in Friesland

Soms lijkt het alsof de landstitel van Feyenoord is voorbestemd. De ene week is daar de doellijnbewaking die een beslissend doelpunt tegen PSV uit de hoge hoed van de technologie tovert, dan weer maakt een vanwege een mogelijke schorsing omstreden speler, Vilhena, de 1-2 tegen Heerenveen.

Alle puzzelstukjes passen in een proces dat moet leiden tot een catharsis op de Coolsingel. Twee uur nadat Feyenoord zware strijd heeft geleverd en van het veld strompelt in Heerenveen, speelt een slap Ajax gelijk op de stroeve kunstgrasmat van Excelsior. 'Nu is het beslist', zoemt het rond op Twitter, de spreekbuis van het opportunisme. In de spelersbus van Feyenoord zal gejuich zijn opgegaan.

Twee weken geleden verloor Feyenoord van Sparta, maar speelde Ajax daarna gelijk in Groningen. En nu weer dit. Hoewel het te vroeg is om van gedane zaken te spreken, groeit het verschil tot zes punten, terwijl het doelsaldo van Feyenoord twaalf treffers beter is. Simpel gesteld: twee keer verliezen mag, op zeven duels. Of drie keer gelijkspelen, met duels tegen achtereenvolgens Ajax (uit), Go Ahead (thuis), PEC Zwolle (uit), FC Utrecht (thuis), Vitesse (uit), Excelsior (uit) en Heracles (thuis). Nee, dat is geen makkelijk programma, maar Ajax moet bijvoorbeeld nog naar PSV, drie dagen na de uitwedstrijd tegen Schalke in de kwartfinale van de Europa League.

Beleid, kwaliteit en toeval

Veel valt goed voor Feyenoord, dankzij beleid en kwaliteit, en soms door toeval. Dat technisch directeur Van Geel na Guidetti en Pellè weer een topschutter wist aan te trekken, Jørgensen, is een compliment waard. Of dat Feyenoord adequaat reageerde op de zware blessure van doelman Vermeer. Brad Jones, zondag jarig (35), verrichtte weer puike reddingen. Hij voorkwam een grotere achterstand dan 1-0 voor rust en voorkwam de 2-2 in de slotfase.

Maar er zijn ook momenten waarop het Feyenoord meezit. Dat is misschien het geluk van de kampioen, of anders de beloning voor volharding, voor strijdlust die gepaard gaat met fysieke kracht. Indrukwekkend was de wederopstanding na rust, toen Feyenoord het beeld volstrekt omkeerde.

Het heerlijke spektakelstuk Heerenveen - Feyenoord is afgelopen als Tonny Vilhena zijn vuist balt en ploeggenoten omhelst. Karsdorp ligt in het gras van vermoeidheid, het legioen kraait victorie. Het team heeft existentiële strijd geleverd, op echt gras, op een ongelijk veld. Vuile knieën beklijven, lijven met krampneigingen.

Ogenschijnlijke toevalligheden

Vilhena maakt dus 1-2, terwijl hij geschorst had kunnen zijn na zijn vermeende elleboogstoot tegen Sparta. Feyenoord zag de beroepszaak uitgesteld tot na de interlands tegen Bulgarije en Italië, vanwege tijdgebrek van KNVB-juristen.

Natuurlijk, trainer Giovanni van Bronckhorst ziet dat het meezit. Een doelpunt tegen PSV dankzij doellijntechnologie, een glansrol voor de omstreden Vilhena. 'In de tweede helft van het seizoen staat de doellijnbewaking bij ons. Daar kan ik niets aan doen. En wij zijn in beroep gegaan tegen de schorsing van Vilhena, omdat we het daarmee oneens zijn. Wanneer de hoorzitting is, bepalen wij niet. Ik ben blij hoe het loopt.'

Bovendien: wie in de sport wint een belangrijke titel zonder geluk, zonder dat het op cruciale momenten meezit? Ogenschijnlijke toevalligheden vloeien in elkaar tot een fijn samenspel van geluk. En hoe is het mogelijk dat twee helften van een voetbalwedstrijd zo verschillen?

Afwachtend

In de eerste helft is daar een zwak, afwachtend Feyenoord, tegenover een bijna frivool combinerend Heerenveen dat goed verborgen houdt dat het na de winterstop pas één keer won. Een dik verdiende voorsprong neemt de thuisclub, omdat de zwakke linksback Nelom de Iraniër Ghoochannejhad vloert en Reza, zoals de voornaam van de spits luidt, de strafschop feilloos benut.

Dan, na rust, wisselen Kuijt en Berghuis van vleugel. Berghuis met zijn linkerbeen op rechts, Kuijt met rechts op links. Ze trekken automatisch eerder naar binnen, en voor de backs ontstaat ruimte om buitenom te komen. Feyenoord omsingelt Heerenveen en ontketent een soort grondoorlog van duels. Het is een krachtpatserselftal van wilskracht, gemengd met klasse.

De rushes van Rick Karsdorp zijn geweldig soms, zijn passes ook, meteen de diepte in, vallend over een verdediger. Het is jammer voor hem dat Jørgensen te weinig met die ballen doet. Dan zijn daar de onverzettelijkheid van Botteghin, het herstel van Nelom, de furie van aanvoerder Kuijt, de motor in Vilhena.

Vilhena, met El Ahmadi de onvermoeibare aanjager, beslist het duel. Hij neemt de pass van Berghuis prachtig mee met het hoofd en schiet onberispelijk raak met links. Jørgensen heeft dan al gescoord na een dieptepass van Berghuis, de daarop volgende voorzet van El Ahmadi en het halve schot van Toornsta.

Al met al is de overwinning net verdiend, maar het heeft Feyenoord weer behoorlijk meegezeten. Alleen als het fors gaat tegenzitten, komt de titel nog in gevaar. Nog zeven duels of minder, dan is het bekend. Over twee weken, na de interlands, gaat de competitie verder met Ajax - Feyenoord. Bij de aftrap is het verschil dus zes punten, met een bonus van twaalf doelpunten. Wint Ajax, dan is het weer spannend. Maar anders...