Thomas Dekker in 2005
Thomas Dekker in 2005 © AFP

Rabo-renners gedijden in cultuur van seks, doping en rock 'n 'roll

Drank, hoeren en doping: zo zag het leven van wielrenner Thomas Dekker er uit. En niet alleen dat van hem. Dinsdag verschijnt zijn ontluisterende boek: Mijn gevecht.

Mijn Gevecht, Thijs Zonneveld. Uitgeverij: Voetbal Inside; prijs: 20 euro

'Ik denk niet dat er ooit in Nederland zo'n boek over een sporter is verschenen', zegt Thomas Dekker. Zijn autobiografie is een even schaamteloze als wonderbaarlijke weerslag van een roerige periode in het wielrennen. Dat hij het er levend af heeft gebracht, is misschien wel het wonderbaarlijkste.

Lees dit interview: 'Ik ben slachtoffer geworden van mezelf'

Thomas Dekker heeft grote fouten gemaakt. In zijn nieuwe biografie maakt hij schoon schip. 'Mensen om wie je geeft, behandel je het slechtst.' (+)

Bij binnenkomst werpt De Jongh hem een handdoekje toe voor een gezamenlijk potje zelfbevrediging

Mijn Gevecht, dat dinsdag verschijnt, leest als een overlevingsproef in seks, doping & rock 'n' roll. Dat avondje uit van Yuri van Gelder tijdens de Spelen in Rio is bij nader inzien klein bier geweest.

Thomas Dekker spaart zichzelf niet, maar zijn oud-collega's evenmin. Lees over zijn eerste koers bij de profs. Dekker deelt de hotelkamer met Steven de Jongh, tegenwoordig ploegleider van Alberto Contador. Bij binnenkomst werpt De Jongh hem bij wijze van inwijding een handdoekje toe voor een gezamenlijk potje zelfbevrediging. 'Dat is toch bijzonder, dat zoiets gebeurt.' Nee, het is geen afrekening zoiets op te schrijven. 'Het is de consequentie.'

Je zit niet tegenover een wereldverbeteraar

Thomas Dekker

Bordeelbezoek moet een aantal seizoenen goed gebruik zijn geweest binnen de Raboploeg. Oud-collega Marc de Maar vertelde er vorig jaar al eens over in de Volkskrant, hoe hij bij wijze van ontgroening werd meegesleept naar een hoerenkeet. De Maar deinsde terug voor die cultuur. Thomas Dekker ging er, naar eigen zeggen, vol in mee. Met alle gevolgen vandien.

Moralisme is hem vreemd in het door Thijs Zonneveld opgetekende levensverhaal. 'Je zit niet tegenover een wereldverbeteraar', zegt hij aan de keukentafel in Lommel. Zonneveld dreef hem tot het uiterste. 'Het was de volledige waarheid en anders niet.'

In 2006 begint Thomas Dekker met doping. Hij laat in Spanje bloed bij zichzelf aftappen. Dat bloed zal later weer van pas komen als de koers het lichaam heeft uitgeput. Hij is onder behandeling bij Eufemiano Fuentes die naderhand de spin in een dopingnetwerk blijkt te zijn. Bij een van zijn bezoeken in Spanje komt Dekker ook ploeggenoot Remmert Wielinga tegen.

Boogerd

Ze deden het omdat ze wisten dat we het anders ook zouden doen

Thomas Dekker

Nadat Fuentes later dat jaar wordt opgepakt, brengt Michael Boogerd hem in contact met de Oostenrijker Stefan Matschiner die ook een handeltje in bloedzakken drijft. Boogerd, ook Rabo, zet Thomas Dekker eveneens op het spoor van Dynepo, een verfijning van het bekende epo. De ploegleiding gedoogt doping, aldus Dekker. Ploegarts Van Mantgem ziet erop toe dat positieve gevallen de Rabobank niet in diskrediet zouden brengen.

Na zijn vertrek bij Rabo speelt Jan Mathieu, arts van de Belgische Lottoploeg, een vergelijkbare rol. Mathieu vervalst medische attesten zodat Thomas Dekker cortisonen kan gebruiken. Toch oordeelt Dekker begripvol over de artsen. 'Ze deden het omdat ze wisten dat we het anders ook zouden doen. Nu konden ze ervoor zorgen dat het medisch verantwoord bleef.'

Collegiaal

Jean-Paul van Mantgem heeft zich inmiddels teruggetrokken uit het wielrennen, Jan Mathieu is actief in het veldrijden. Michael Boogerd zit op dit moment een schorsing uit. Als ploegleider bij Roompot maakte Boogerd in 2015 zijn rentree, reden voor de internationale wielrenunie hem alsnog te straffen voor zijn gebruik van stimulerende middelen.

In een naschrift meldt auteur Zonneveld dat hij de beschuldigden om een reactie heeft gevraagd. Dat klopt, zegt Michael Boogerd, maar het aanbod was uiterst summier. 'Ik kreeg niets te lezen, alles bleef behoorlijk vaag.' Hij erkent Thomas Dekker aan Matschiner te hebben geholpen. 'En met Dynepo zal dat ook wel zo zijn gegaan. Maar er was in die tijd niets geheimzinnigs aan. Het was gewoon iets collegiaals.'