Menno pot en Merlijn Kerkhof.
Menno pot en Merlijn Kerkhof. © Marie Wanders

Nagelbijtblog - 'Iedereen bewoog in Rotterdam, van de zenuwen, van geluk. Ik zag hoop'

Dagboek van nagelbijters: Menno Pot (Ajax) en Merlijn Kerkhof (Feyenoord) tellen af

Voor Ajax- en Feyenoordsupporters is het een week van peentjes zweten en nagelbijten. Hoe leven zij toe naar de ontknoping van het voetbalseizoen? Menno Pot en Merlijn Kerkhof, behalve muziekrecensenten ook hartstochtelijke fans, geven dagelijks een inkijkje in hun supportersstress.

Menno Pot, Ajax-fan

Ajacieden denken altijd dat het wel losloopt, schreef ik gisteren, maar dat is natuurlijk niet altijd zo. Lyon, Lyon Lyon. Morgenavond. Hoe overtuigend de 4-1 winst in de Johan Cruijff Arena ook was: ik ken geen Ajacied die er volledig gerust op is.

In Gelsenkirchen, tegen Schalke, hebben we gezien dat ons jonge ploegje op een slechte dag toch echt met 3-0 achter kan komen. Olympique Lyon is niet zwakker dan Schalke. Een vroeg Frans doelpunt kan het begin zijn van een akelige avond.

Wat de laatste twee speeldagen van de eredivisie voor een Feyenoorder zijn, zijn de laatste twee ronden van de Europa League voor een Ajacied: zó spannend en zó belangrijk voor de club dat zelfs de comfortabelste voorsprong je niet gerust kan stellen. Zoals Feyenoord-supporters al achttien jaar op een landstitel wachten, wachten wij Ajacieden eenentwintig jaar op een Europese finale.

Het plotselinge minikansje om op speeldag 34 alsnog landskampioen te worden? Vandaag en morgen zal geen Ajacied ermee bezig zijn. Vrijdag misschien. Of zondag pas - en zelfs dán nog in relatieve kalmte. Weinig Ajacieden koesteren serieuze titelhoop en weinig Ajacieden zullen ermee zitten als het minikansje zich niet verzilvert.

De lijst Europese zeperds was lang. Van Lausanne tot Molde, van Salzburg tot Brugge; we hebben ongeveer elke Europese provinciestad feest zien vieren vanuit ons uitvak. Nu schrijven internationale kranten mooie stukken over Ajax en is een eindstrijd in zicht.

Zo voelen we in deze spannende week toch nog een beetje hetzelfde, de Feyenoord-supporters en wij, zij het niet in hetzelfde universum, maar in twee parallelle.


Merlijn Kerkhof, Feyenoord-fan

De wedstrijd was nog niet afgelopen of daar kwam het eerste mediaverzoek al. Of ik iets op Radio 1 wilde zeggen 'over eh ja', Excelsior-Feyenoord. Ik had vrijdag een stukje in de Volkskrant geschreven over dit seizoen (strekking: ik heb geen voorpret gevoeld omdat Feyenoord het nu eenmaal altijd verkloot) en sindsdien ben ik dus een BF'er (nee, spreek dat maar niet uit).  

Ik voelde de bui al hangen: moest ik gaan uitleggen 'waar het misging'. Heel Nederland zou medelijden met me hebben, behalve de gniffelende Amsterdammers in de studio natuurlijk. Ik heb ze vriendelijk doorverwezen naar Gerard Cox.

Waarom dit voetbalseizoen ronduit klote is geweest

Eigenlijk is het gewoon een kloteseizoen, schreef Kerkhof vorige week. Hij hoort al vanaf oktober dat zijn club op titelkoers ligt en vreest sindsdien dat het misgaat. Voorpret voelt hij niet, alleen onrust. (+)

Sinds de wedstrijd krijg ik appjes van bezorgde kennissen die zich afvragen of ik me al heb verhangen, maar voor dergelijke maatregelen is het te vroeg. We moeten eerst nog verliezen van Heracles - en dat gaat dus niet gebeuren. Ik ben voor de verandering vol goede moed. In de Kuip ligt anders dan bij Excelsior wél echt gras. En wij zullen er zijn, de supporters. Als wij erin geloven, en dat vocaal laten merken, zullen de spelers erin geloven.  

Neemt niet weg dat ik nog een kater heb van zondag. Wat was het een drama, en dan heb ik het niet eens over de rellen.  

Ondanks de kansloze nederlaag heb ik ook veel moois gezien. Ik bekeek de wedstrijd op een scherm in de Kuip. Alle vertrouwde gezichten uit vak D waren er - de mensen die je in de armen vliegt bij een overwinning, maar van wie je geen idee hebt hoe ze heten. Voor aanvang schalde harde muziek uit de speakers. Iedereen bewoog, van de zenuwen, van geluk. Ik zag hoop.

Menno Pot, Ajax-fan

We rekenden op een landerige laatste thuiswedstrijd van het seizoen. Voorjaarszon. Biertje. Beetje napraten over Lyon-thuis. Beetje ouwehoeren over reismogelijkheden naar de Europa League-finale in Stockholm.  

En ondertussen lekker kijken naar een wedstrijdje om niks. Voor Ajax dan. Over de tegenstander denken Ajacieden zelden na, ook niet wanneer een achteloze Ajax-overwinning voor de tegenstander (Go Ahead Eagles) degradatie betekent.  

Ondertussen zou Feyenoord die landstitel wel pakken. Gunnen? Misschien. Ik ken tamelijk veel Feyenoorders van het niet-hatelijke soort, die ik de vreugde gun. Maar de rabiate Ajax- en Amsterdamhaters? Die gunnen we natuurlijk een extra traumaatje, want zo zijn we dan ook wel weer.  

Zondag 7 mei leek een zondag te worden waarop je Studio Sport niet wilt zien, maar werd een zondag waarop je Studio Sport nog eens opzoekt op Uitzending Gemist. Zouden zij ook doen, als het andersom was. Hoort er allemaal bij.  

Daar zijn de beelden: huilende Feyenoorders in De Kuip, alsof de titel al is verspeeld. Twee matchpoints; het eerste gemist. Nog altijd een titelkans van een procentje of negentig. Dan ga je toch niet zitten janken?

Ajax kampioen? Kleine kans, maar je weet nooit. Het zou dikke humor zijn in de toch al mooie apotheose van een seizoen waarop de meeste Ajacieden met ongebruikelijke tevredenheid zullen terugblikken, zelfs als hoofdprijzen mochten uitblijven. Het was genieten, de laatste maanden. Eindelijk weer eens.  

Die schokschouderende Feyenoorders, terwijl ze als koploper aan speeldag 34 mogen beginnen tegen Heracles? Ajacieden snappen daar niets van. Het blijft een wonderlijk cultuurverschil: Feyenoorders die stelselmatig vrezen dat het misgaat versus Ajacieden die altijd denken dat het wel zal loslopen, is het niet in dit seizoen, dan toch zeker in het volgende.

Merlijn Kerkhof (1986) schrijft voor de Volkskrant over klassieke muziek. Sinds zijn achtste is hij supporter van Feyenoord, dit is zijn tiende seizoen als seizoenkaarthouder. 

Menno Pot (1975) schrijft voor de Volkskrant over popmuziek (en elders veel over Ajax). Eerste bezoek aan De Meer: 1983. Seizoenkaarthouder sinds 1992. Bezocht tussen 1993 en 2008 ook vrijwel alle uitduels.

De mooiste verhalen over Ajax en Feyenoord

Ajax: Herleven oude tijden? Of was dit een prachtig incident?
De vraag dringt zich snel op: is het elftal van de bij Ajax debuterende Peter Bosz te vergelijken met het Ajax uit 1992 waarmee Louis van Gaal in zijn eerste jaar de UEFA Cup won?

Justin Kluivert verbeeldt bravoure van Ajax in klassieker
Zelden werd Feyenoord zo overklast als dit seizoen in de kolkende Arena.

Veertien keer speelden ze de klassieker: Swart en Israël kijken uit naar Ajax-Feyenoord
De Volkskrant ging met de oud-voetballers in gesprek.

Feyenoord is een club van extase en diepe pijn, en de pijn zit nu heel diep
De omroeper die de beelden in de Kuip van commentaar voorzag, had het idee dat hij een begrafenis moest verslaan.

Sophia Kinderziekenhuis krijgt bezoek van (bijna) kampioenen
Het jaarlijkse bezoek van de spelers van Feyenoord aan het Sophia Kinderziekenhuis in Rotterdam heeft dit jaar een extra dimensie: het naderende kampioenschap.