Nadal na het beslissende punt.
Nadal na het beslissende punt. © AFP

Bij elke bal strijden op leven en dood: Nadal wint zijn tiende titel op Roland Garros

'Stan The Man' was Stan de ballenjongen

De Spaanse tennisser Rafael Nadal heeft zondag 'La Décima' binnengehaald op Roland Garros. Nadal schreef het grandslamtoernooi in Parijs op magistrale wijze voor de tiende keer op zijn naam.

Zijn fysieke kracht, die moordende topspin met de forehand. De intensiteit bij elk punt, bij elke bal weer strijden op leven en dood. Als vanouds heerste Rafael Nadal op Roland Garros, het grandslamtoernooi dat hij zondag voor de tiende keer won. 'La Decima', een magisch getal voor een magische tennisser. In grootse stijl degradeerde Nadal zelfs Stan Wawrinka, toch nummer 3 van de wereld, in drie sets (6-2, 6-3, 6-1) tot een modale speler.

Dit was Rafael Nadal op Roland 2017, een bulldozer die zijn tegenstanders verpulverde. 1e ronde: Benoit Paire, 6-1, 6-4, 6-1. 2e ronde Robin Haase, die prima partij bood en acht games pakte: 6-1, 6-4, 6-3. 3e ronde; de arme Nikoloz Basilasjvili, die ternauwernood de ultieme afgang voorkwam: 6-0, 6-1, 6-0. 4e ronde: Roberto Bautista Agut 6-1, 6-2, 6-2. Kwartfinales: opgave Pablo Carreno Busta na 6-2, 2-0. Halve finale: pak slaag voor Dominic Thiem: 6-3, 6-4, 6-0.

Nederig applaus voor de meester

Tot de finale had Nadal welgeteld 10 uur op de baan gestaan en de apotheose werd eveneens een strafexpeditie. Niks droomfinale tegen Wawrinka, 'Stan The Man' was Stan de ballenjongen, die nederig applaudisseerde als de meester hem weer op weergaloze wijze had uitgespeeld. 'Rafa' danste op zijn geliefde gravel, kijk hoe hij de bal na een verwoestende return van Wawrinka in zijn voeten achteloos weg lepelt, alsof hij een bromvlieg verjaagt.

En zie die absurde forehand langs de lijn, alsof hij met een honkbalknuppel een homerun slaat. Wawrinka kon zijn ogen niet geloven. Voor de derde keer in zijn carrière zegevierde Nadal op Roland Garros zonder setverlies, maar niet eerder was hij zo ongenaakbaar als dit jaar.

Oude tijden herleven

Roger Federer en zijn aartsrivaal Nadal laten oude tijden herleven door als vanouds de hoofdprijzen te verdelen. De twee dertigers profiteren allebei van een lange pauze in 2016, hun metamorfose dit seizoen is bijna identiek. Federer veroverde in januari zijn 18e grandslamtitel bij de Australian Open door in een historische finale Nadal te verslaan.

Nog twee keer moest de 31-jarige Spanjaard op hardcourt zijn meerdere erkennen in Federer, die de machtsgreep van zijn vriend op Roland Garros al lachend aankondigde. 'Op gravel sla jij zoals gewoonlijk iedereen van de baan.'

Federer had niet overdreven, de comeback van Nadal is al even indrukwekkend als zijn terugkeer aan de top. Federer moest ruim vijf jaar wachten op een grandslamtitel, Nadal drie jaar na Roland Garros 2014. Het is ongekend hoe beide iconen de klok hebben teruggezet. In grandslamzeges is het nu 18-15 voor Federer, volgens oud-kampioen Gustavo Kuerten kan Nadal nog vijf keer winnen op Roland Garros.

Andy Murray staat nog op de eerste plaats van de wereldranglijst na zijn halve finale op Roland Garros, maar Nadal is nu al de onbetwiste nummer 1 van 2017. Zijn oom en scheidend coach Toni Nadal had het op Roland Garros al geconstateerd. 'Voor het eerst sinds tijden heeft Rafa een normale voorbereiding kunnen doen. Hij was blessurevrij en topfit voor dit seizoen.'

Toni Nadal voelt zich inmiddels overbodig in Team Rafa, sinds Carlos Moya de regie overnam met Fernando Roig als de vaste secondant. Rafa 'Maar zonder hem had ik niet een van deze titels gewonnen', zei Rafa, zondag met de bekendste oom in de tennissport naast zich.

Fris voor nieuw seizoen

Nadal hoefde zichzelf niet opnieuw uit te vinden als Federer, die zijn spel moest aanpassen om kortere punten te kunnen spelen. Hij moest fris zijn, vooral fysiek na chronisch blessureleed. Vorig jaar zat een gebroken man in de perszaal op Roland Garros, toen Nadal zich vanwege een polsblessure moest terugtrekken. Hij leek gesloopt, versleten, een gedeukte raceauto met teveel kilometers op de teller.

Op de Spelen van Rio de Janeiro moest Nadal zich forceren om zijn landgenoot Marc Lopez aan een gouden medaille in het dubbelspel te helpen. Hun ontlading was ontroerend, Nadal had Londen 2012 al gemist en wilde zijn vaderland absoluut dienen in Rio. Hij beëindigde zijn seizoen na de US Open en werd op zijn nieuwe academie op Mallorca klaargestoomd voor een nieuw seizoen.

Liefde voor Parijs

Federer verraste hem drie keer, in Melbourne, Indian Wells en Miami, maar op gravel betoverde Nadal bijna al zijn tegenstanders. 24-1 is de statistiek na Roland Garros, alleen Dominic Thiem had in Rome een antwoord op het verwoestende slagenarsenaal van Nadal.

Wawrinka had zijn drie eerdere grandslamfinales gewonnen, maar de 32-jarige Zwitser besefte dat hij op Roland Garros voor de ultieme uitdaging stond. Nadal verslaan in zijn huiskamer bleek tevens een onmogelijke missie. Roland Garros brengt traditioneel het beste in Nadal naar boven.

Tijdens de huldiging kon hij zijn liefde voor Parijs nauwelijks verwoorden. 'Het gevoel dat ik hier heb is zo moeilijk te vergelijken met andere toernooien. De zenuwen, de adrenaline die ik voel op dit centrecourt zijn zo speciaal! Het maakt Roland Garros zonder twijfel tot het belangrijkste toernooi uit mijn carrière.'

Unieke trilogie

Tien grandslamtitels winnen sinds 2005 is al een bijna surrealistische zegetocht. Het jochie met de mouwloze shirts, bijna verkleed als een piraat is inmiddels een gelouterde topatleet. Zijn score op Roland Garros: 79-2, krankzinnige cijfers.

Alleen Robin Söderling (2009) en Novak Djokovic wisten hem in Parijs te verslaan. Maar Nadal won dus tien finales. Margaret Court behaalde de Australian Opentitel 11 maal tussen 1960 en '73, maar tot 1968 was tennis een amateursport. Nadal voltooide in Parijs een unieke trilogie door Monte Carlo, Barcelona en Roland Garros tien keer op zijn naam te schrijven. Dertig graveltitels in een mondiale sport met formidabele concurrenten.

Het is dat Nadal opgroeide in een tijdperk met Federer, anders was de linkshandige Spanjaards nu zeker de beste tennisser aller tijden geweest. Wellicht wordt hij het alsnog.