Het ene spreekkoor kwetst wél, het andere niet

Het spreekkoor over het oudste beroep van de wereld was aanleiding de wedstrijd stil te leggen. De smalende samenzang over het uitverkoren volk werd getolereerd. Als het tumultueuze duel tussen ADO Den Haag en PSV (1-5) dus iets blootlegde, was het die willekeur.

De scheidsrechter van dienst heette Roelof Luinge en die had zich voorgenomen er een stipte middag van te maken. De scheidsrechters in de eredivisie kregen de afgelopen maanden het verwijt lankmoedig te fluiten. Zware overtredingen zouden niet of te licht bestraft worden.

AZ-Ajax

Voeg daarbij het genegeerde spreekkoor in de wedstrijd AZ-Ajax van twee weken geleden. Het Alkmaarse publiek maakte Ajacied Demy de Zeeuw uit voor ‘kankerjood’ zonder dat scheidsrechter Nijhuis daartegen optrad. Naderhand bleek dat de moeder van De Zeeuw aan de gevreesde ziekte lijdt, zodat die nalatigheid extra pijnlijk was.

De oude Luinge wilde aan dit alles paal en perk stellen. Al in de eerste minuut trok hij zijn gele kaart toen ADO-verdediger Kum een tegenstander aan zijn shirtje trok. Daarmee liep de scheidsrechter hard van stapel.

Na ruim een kwartier voetbal waren al vijf overtredingen met zo’n extra sanctie bekeurd. Voor al die kaarten was afzonderlijk genoeg te zeggen. Maar als optelsom schoten ze hun doel voorbij, zo hard ging het er niet aan toe.

Hier was sprake van onhandigheid en onmacht, vooral aan de kant van ADO Den Haag. De frustratie daarover onder de Haagse fans werd vervolgens op de precieze Luinge afgereageerd. Vanaf de eerste minuut werd zijn moeder beledigd.

Achterstand

Nog voor rust keek de zwakke thuisploeg al tegen een achterstand van 3-0 aan. Alle doelpunten kwamen op naam van Ola Toivonen, die het weer eens als spits mocht proberen. Na rust was De Zweed nog eens succesvol, zodat hij zijn score in de eredivisie in één keer verdrievoudigde.

Dat lijkt kraniger dan het was. Op het middenveld kreeg PSV alle ruimte aanvallen op te zetten, die kinderlijk eenvoudig werden voltooid met Toivonen als logisch sluitstuk. ADO Den Haag speelde als een aanstaande degradant.

Na een half uur was dat al reden voor een dubbele wissel. Een van de vervangers heette Ricky van den Bergh. Hij haalde de rust niet. Een superieure combinatie tussen Afellay en Dzsudszak eindigde met een onbesuisde trap van Van den Bergh.

Met de rode kaart liet het verdere verloop van deze wedstrijd zich uittekenen. Het wachten op een volgende uitsluiting werd in de tiende minnut van de tweede helft beloond, al mocht Immers zich daarover best beklagen. Zo hard was zijn overtreding op Lazovic niet.

Onheilspellend

Maar het was wel een maatregel die paste in het onheilspellende karakter van de wedstrijd, net zoals de daaropvolgende staking. Luinge was de spreekkoren zat en legde het duel stil. Na een kwartier van overleggen, besloot hij tot hervatting, voorafgegaan door een dramatische oproep van technisch directeur Wetzel om de gemoederen te bedaren.

De laatste keer dat een wedstrijd van ADO werd stilgelegd was bij het afscheid van het Zuiderpark in april 2007. In het nieuwe stadion ging tot zondag alles goed. De Haagse club leek van zijn bedenkelijke reputatie verlost te worden. Na afloop zei Wetzel doodsbang te zijn dat de harde kern in oude fouten vervalt.

Tot zijn opluchting bleef moeder Luinge na de hervatting ongemoeid en iedereen prees zich daarmee gelukkig. Maar vlak voor tijd hief het PSV-vak wel het aloude ‘Wie niet springt, die is een jood’ aan. Deze evergreen van de stadions werd meteen overgenomen door ADO-supporters.

Ernstig is anders, maar stigmatiserend is het wel. Vervang jood door moslim en het kwetsen kan beginnen. Een echt consequente scheidrechter had de wedstrijd voorgoed gestaakt, Roelof Luinge niet.