Werkelijkheid en illusie vermengen zich op gekke wijze
©

Werkelijkheid en illusie vermengen zich op gekke wijze

Theater - Chopchopbangbang

Collectief De Meiden heeft met Chopchopbangbang vindingrijk wraak genomen op het grote TGA. Werkelijkheid en illusie vermengen zich in hun energieke theatervoorstelling.

Chopchopbangbang

Theater
Door: De Meiden.
Concept, spel, tekst: Linda Lugtenborg, Annemieke Ros.
Tekst, dramaturgie: Helena Hoogenkamp.
Coaching: Gerardjan Rijnders.
17/1, Bellevue Lunchtheater, Amsterdam; daar t/m 28/1.

Als een stelletje zombies komen ze op, twee balletmeisjes from hell, met spierwitte gezichten, met (bloed?) besmeurde onderjurkjes en een starre blik die is gericht op het publiek. Wat ze is overkomen? Zij, twee jonge actrices, wilden De meiden opvoeren, een sociaal bevlogen stuk van de Franse schrijver Jean Genet. Ze kenden de tekst al. En toen bleek dat een groot gevestigd theatergezelschap de rechten had bemachtigd. Daar konden zij -als kleintjes - niks tegen beginnen. Dus maken ze maar een voorstelling die Chopchopbangbang heet. En noemen ze zich theatercollectief De Meiden.

Welnu, Chopchopbangbang mag er ook zijn, want hierin verweven De Meiden (de kortgeleden afgestudeerde Linda Lugtenborg, Annemieke Ros en Helena Hoogenkamp) op vindingrijke wijze de thema's van het origineel van Genet met de huidige problemen van een beginnend theatermaker.

Hier zijn het de jonge, arme talenten die het opnemen tegen de gearriveerde theaterorde

Zijn het bij Genet de dienstmeisjes Claire en Solange die een moord beramen op hun rijke 'madam', hier zijn het de jonge, arme talenten die het opnemen tegen de gearriveerde theaterorde. En die laatste wordt dan belichaamd door Toneelgroep Amsterdam, (TGA) de grootste van het land, want laten die nou net De meiden van Genet spelen. Zo krijgt bij Linda Lugtenborg en Annemieke Ros 'hun' madam ook meteen een naam: actrice Marieke Heebink, die bij TGA een van Genets Meiden speelt. Geestig gevonden en vervolgens zorgvuldig en energiek uitgewerkt, waarbij werkelijkheid en illusie zich op een net zo gekke wijze vermengen als dat bij Genet uiteindelijk ook gebeurt. Met macabere dans, klatergoud en glitters bovendien.

Wie of wat er in Chopchopbangbang een kopje kleiner wordt gemaakt? Gaat u het vooral zien.