Rokjesdag heeft hart op juiste plek, maar is te druk
© X

Rokjesdag heeft hart op juiste plek, maar is te druk

Met zestien personages is Rokjesdag veel te druk bevolkt en komen de meeste liefdeskoppels nauwelijks uit de verf. Johan Nijenhuis is ervaren genoeg om de film een zekere flair te geven. Ook het scenario is bij vlagen geestig.

Ooit is de markt een keer verzadigd, zou je denken, maar voorlopig trekken Nederlandse romantische komedies nog altijd volle zalen. Dus blijven ze maar van de band rollen, films met titels als Ja, ik wil!, Mannenharten 2 of Brasserie Valentijn. Ze volgen grofweg hetzelfde recept: verschillende verhaallijntjes over de liefde, doorgewinterde ensemblecast, hartjes op de poster, strik erom, klaar.

Zo eenvoudig is het in werkelijkheid natuurlijk niet - de romantische komedie is een verraderlijk lastig genre. Maar de eenvormigheid van de recente golf Nederlandse romcoms doet vermoeden dat het eerder om fabrieks- dan om liefdewerk gaat.

Behalve misschien bij Johan Nijenhuis, veteraan in het genre. Sinds hij met de tienerromcom Costa! (2001) de formule voor Nederlands publiekssucces opnieuw uitvond, rijgt hij de ene commerciële hit aan de andere. Uit pure overtuiging: Nijenhuis wil niets liever dan het een breed publiek naar de zin maken en maakt films die, zo stelt hij in interviews, zijn eigen smaak weerspiegelen.

Met plezier aan gewerkt

Info

Rokjesdag. Romantische komedie. Regie Johan Nijenhuis. Met Lieke van Lexmond, Birgit Schuurman, Martijn Fischer, Carly Wijs, David Lucieer. 111 min., in 124 zalen.

Dat is een pluspunt. Aan Rokjesdag, de opvolger van Toscaanse liefde (2014) en Verliefd op Ibiza (2013), is te zien dat er met plezier aan werd gewerkt. Nijenhuis is ook ervaren genoeg om de film een zekere flair te geven. Amsterdam ligt er fraai bij op de eerste warme lentedag (de titel heeft verder weinig van doen met de door Martin Bril populair gemaakte term) en het scenario van Eveline Hagenbeek is bij vlagen geestig.

Toch vertillen de makers zich aan het grootste obstakel van de ensemblefilm. Hoewel sommige plotlijnen, zoals die over de datende zakenvrouw Marijke (Lieke van Lexmond) aardig zijn uitgewerkt, is de film met zestien personages veel te druk bevolkt en komen de meeste liefdeskoppels nauwelijks uit de verf. Dat levert gênante, lompe scènes op. Rokjesdag heeft het hart wel op de juiste plek, maar is te onevenwichtig om te charmeren.