1184280
Een ander controversieel kunstproject van Tinkebell: de zogenoemde 'popple'. De hond kan worden gevouwen tot een kat en andersom. © ANP

Kattenmoordenares Tinkebell wil meer fatsoen en privacy op internet

De Nederlandse kunstenares Katinka Simonse (32), alias Tinkebell, brak de nek van haar zieke kat en maakte er een handtas van. Met het kunstproject haalde ze de woede van velen op de hals. Ze kreeg meer dan 100.000 e-mails met verwensingen en doodsbedreigingen. Tinkebell achterhaalde de identiteit van haar bedreigers en maakte er een boek van. De kunstenares roept nu scholen op aandacht te besteden aan privacy en aan web-ethiek.

'Anonimiteit op internet is een illusie', schrijft Tinkebell vandaag in een ingezonden artikel in The Guardian. De meeste webgebruikers wanen zich anoniem, terwijl ze dat niet zijn. Hierdoor overschrijden ze fatsoensgrenzen die ze normaal niet zouden overschrijden. Tinkebell: 'Hoeveel schade kan een online dagboek berokkenen als de hele wereld toegang heeft tot iemand zijn privéleven?'

Hypocrisie
De omstreden kunstenares is zelf veelvuldig aan de digitale schandpaal genageld. Ze schrijft dat ze geen idee had dat het effect van haar kunstproject met haar kat zo heftig zou zijn. 'Ik wilde een discussie aanzwengelen over hypocrisie: we nemen dieren op in onze familie, maar consumeren tegelijkertijd ook dieren.' Die discussie ontstond, maar ging niet de richting op die Tinkebell voor ogen had.

'Blogs en sites van dierenactivisten publiceerden over mijn 'gruweldaad' en er gingen kettingmails rond: een gestoorde vrouw heeft haar kat vermoord als kunst, de bitch moet dood. In een paar dagen tijd was mijn mailbox overspoeld met doodsbedreigingen.'

Facebook
Tinkebell verzamelde de mails en zette ze in een boek - vergezeld van privé-informatie over de zenders. Door uit te zoeken of de e-mailadressen ook bij andere sites waren geregistreerd kon ze gemakkelijk de identiteit van veel van haar bedreigers achterhalen. 'We hebben informatie van Facebook-profielen, Amazon-verlanglijstjes en YouTube-accounts gehaald. De combinatie van deze gegevens geeft vaak een zeer uitgebreid beeld van de privélevens van deze mensen. In sommige gevallen hebben we zelfs foto's van hun huizen gevonden op Google Maps.'

'Het publiceren van hun gegevens is een manier om ze verantwoordelijk te houden voor hun daden: je wilt me dood, maar wie ben jij eigenlijk?', zegt Tinkebell. De meest morbide en expliciete bedreigingen bleken doorgaans van hele gewone mensen te komen: lief uitziende tienermeisjes, huismoeders, politieagenten, kantoorklerken. 'Mensen van wie je niet eens verwacht dat ze in een ruzie terechtkomen, laat staan dat ze zoiets zouden kunnen opschrijven. Ik heb het idee dat deze bedreigers nooit in mijn gezicht zouden hebben gezegd dat ze me op gruwelijke wijze wilden ombrengen.'