Albumhoes
Albumhoes ©

Het valt Bada$$ te prijzen dat hij met nieuwe plaat ambitieuzer is

Cd-recensie

Op zijn debuut B4.DA.$$ (2015) was Joey Bada$$ uit Brooklyn amper 20. Geen schande dat hij nog nadrukkelijk leende van zijn helden ('Biggie', Tupac) en qua inhoud en eigenheid wat achterbleef bij de grote talenten van zijn lichting: Vince Staples of de iets oudere Kendrick Lamar.

Joey Bada$$
Pop
All-Amerikkkan Bada$$
Pro Era/Sony

Het valt Jo-Vaughn Scott, zoals Bada$$ in het echt heet, te prijzen dat hij op album nummer twee, All-Amerikkkan Bada$$, ambitieuzer is. Trump, politiegeweld, racisme, de gekneusde Amerikaanse ziel: Bada$$ rapt erover in soms uitstekende tracks als Land of the Free ('Sorry America, I will not be your soldier'), Rockabye Baby (met een sterke gastrol van Schoolboy Q) en Amerikkkan Idol.

Hij etaleert als rapper meer beheersing dan voorheen en lijkt te streven naar de zwoele flow van Lamar, van wie hij ook het jazzy onderstroompje leent.

Toch heeft hij geen To Pimp a Butterfly (Lamar) of Summertime '06 (Staples) afgeleverd, want tegenover de momenten van diepgang staan tracks waarin hij te simplistisch lonkt naar popsucces (Devastated) of gewoon te lomp wordt (Babylon). Zijn poging tot een homogener album heeft juist tot een wisselvalligere plaat geleid.