Ghostbusters is grap van een grap
© kosteloos

Ghostbusters is grap van een grap

Film (Komedie)

De remake van Ghostbusters leunt zwaar op nostalgie. Een melige parodie op een bekende film, inclusief scheetgrap. Regisseur Paul Feig vormt álles om tot karikatuur, inclusief de personages van zijn comédiennes.

Iemand van Sony zou ze een bloemetje moeten sturen, het ploegje internettrollen dat luidkeels twijfels uitte bij de bekendmaking van de geheel vrouwelijke rolbezetting in Ghostbusters. Zij waren het die de remake van geest-jagers-blockbuster uit 1984 ineens van profiel voorzagen.

Dit ging om seksisme.

Ghostbusters

Komedie
Regie: Paul Feig
Met: Melissa McCarthy, Kristen Wiig, Kate McKinnon, Leslie Jones, Chris Hemsworth.
116 min., in 88 zalen.

Dankzij het protest werd regisseur Paul Feig deze week in Amerikaanse bladen juist ineens gepresenteerd als de persoon die vooropgaat in het heroïsch verzet; de wereldwijde release van Ghostbusters als feministische mijlpaal. Het wás ook een oorspronkelijke benadering, naar huidig Hollywoodbegrip: steek een vrouwelijke cast in die Ghostbuster-overals.

Wat zo teleurstelt aan de nieuwe filmversie is dat het script voorts zo weinig frisse ideeën bevat.

Nostalgie

Ghostbusters volgt grofweg de loop van het origineel: al vlot nadat de eerste geest opduikt in het centrum van New York (een niet-grappige, niet-enge proloog), klinkt een weinig aanstekelijke moderne bewerking van Ray Parker jr.'s toptienhit (Who you gonna call?), en kan het kerngezelschap worden verzameld. De tuttige bètawetenschapper met serieuze universiteitsaanstelling (Kristen Wiig), haar minder empirische oud-studiegenoot (Melissa McCarthy), een geniaal-gestoorde laboratorium-onderzoeker (Kate McKinnon) en een vinnige metrokaartjesverkoper (Leslie Jones), die zich bij het team geestbestrijders voegt als ze verschijning ontwaart in een spoortunnel.

Het kwaad gaat wederom gepaard met slijm, ook wel ectoplasma, en wordt bijgestaan door een lullige hotelknecht die een surplus aan spoken oproept.

Regisseur Paul Feig, die gevoel, vaart en (flauwe) humor exquis doseerde in films als Bridesmaids en Spy, leunt nu zwaar op nostalgie: wezenloze cameo's van de oude cast, inclusief Bill Murray, die acteert alsof iemand hem onder schot houdt. En ja, ook nog even een momentje voor die ene vraatzuchtige groene geest, want weet je nog?

Goedkoop

Raadselachtig is de besteding van de 144 miljoen dollar (130 miljoen euro) aan productiebudget: de nieuwe Ghostbusters oogt goedkoop, met lelijk vormgegeven, deels opzettelijk retro-achtige special effects.

De algehele toon is die van de spoof, de Amerikaanse genreaanduiding voor de melige parodie op een bekende film. Daarin ontbreekt ook de scheetgrap niet. De charme van het origineel van Ivan Reitman was dat die een onzinnige, popcornachtige vertelling liet bevolken door relatief serieuze geestjagers, inclusief die koeltjes spottende Murray.

Feig echter vormt álles om tot karikatuur, inclusief de personages van zijn comédiennes (routiniers uit de serie Saturday Night Live). Soms zijn die heel even leuk, of gevat. Maar een grap van een grap - dat gaat snel vervelen.