Flamboyant Hateful Eight loopt toch een beetje dood

Het blijft bewonderenswaardig hoe Tarantino de aandacht drie uur lang vasthoudt met smakelijke dialogen, galgenhumor en fabuleus georkestreerd geweld. Al komen de acht hoofdpersonages niet allemaal uit de verf en kunnen ook niet verhullen dat de plot wat dun is.

Dynamisch filmduo

Lees hier het interview met Quentin Tarantino en Samuel L. Jackson over The Hateful Eight.

Een penvriend is praktisch een echte vriend, weet premiejager Marquis Warren (Samuel L. Jackson). Zelf correspondeerde hij met president Abraham Lincoln. Op reis door het barre noorden van Amerika draagt hij een van diens brieven als talisman met zich mee. Eventueel wil hij die brief wel laten lezen, in de postkoets die hem, collega-premiejager John Ruth (Kurt Russell), diens buit Daisy Domergue (Jennifer Jason Leigh) en sheriff Chris Mannix (Walton Goggins) dwars door de sneeuw naar het plaatsje Red Rock voert.

De (wellicht valse) Lincoln-brief levert een opvallend zachtaardig moment op in The Hateful Eight, de achtste film van Quentin ­Tarantino. Na Django Unchained (2012) is het zijn tweede verkenning van het westerngenre. Ruth draagt Lincolns woorden ontroerd voor; met name bij de afsluiting ('Ole Mary Todd's callin', so I guess it must be time for bed') krijgt hij het te kwaad. Je gelooft hem direct. Niet alleen is het een van de gevoeligste scènes uit zowel Tarantino's carrière als die van actieveteraan Russell, het is misschien ook de enige scène waarin de personages van The Hateful Eight zich werkelijk laten kennen.

Wantrouwen en bedrog, daar draait het om in dit claustrofobische cowboy-Kammerspiel

Wantrouwen en bedrog, daar draait het om in dit claustrofobische cowboy-Kammerspiel. Het eerste uur speelt zich vrijwel volledig af in de postkoets; de resterende tijd schuilen de personages voor een sneeuwstorm in een herberg. Dat de uit­baters nergens te bekennen zijn, en dat zich in de taveerne het ongewone gezelschap van beul Oswaldo Mobray (Tim Roth), Mexicaan Bob (Demián Bichir), cowboy Joe Gage ­(Michael Madsen) en generaal Smithers (Bruce Dern) bevindt, stemt Ruth achterdochtig. Zijn de mannen wie ze beweren te zijn of horen ze bij Daisy's bende?

Tarantino-fans kunnen het antwoord weten: het script van The Hateful Eight lekte begin 2014 uit, waarna Tarantino de film niet meer wilde maken. Maar na een publieke voorleesavond met de acteurs besloot hij het alsnog te doen en dan voor de volle honderd procent: de aan spaghettiwesterns én klassieke detectivethrillers schatplichtige film werd gedraaid in ouderwets spectaculair Ultra Panavision 70, en Ennio 'Once Upon a Time in the West' Morricone verzorgde de fantastische, zij het deels uit ouder werk gerecyclede muziek.

The Hateful Eight is een feest van texturen, van oppervlaktes waaronder van alles broeit en smeult

The Hateful Eight wordt vooral bijzonder door dat extreem brede, zeer verfijnde beeldformaat. Perfect voor magistrale blikken op het sneeuwlandschap en donkere blizzardwolken die de postkoets dreigen te overspoelen. Maar daar blijft het niet bij: ­Tarantino en vaste cameraman Robert ­Richardson gebruiken het vooral om het publiek dicht op de allersubtielste details en de gezichten van de acteurs te drukken. Een bontgekleurd snoepje, stekend in een groef van de herbergvloer. Warrens gif spuwende ogen, Daisy's kapotgeslagen gebit - je kunt de gebroken tanden tellen. The Hateful Eight is een feest van texturen, van oppervlaktes waaronder van alles broeit en smeult.

Daarmee redt de film het alleen niet helemaal. Met acht hoofdpersonages is het druk, en meerdere figuren (zoals Tim Roths kwinkelerende beul en Madsens cowboy) blijven typetjes in een westernversie van Cluedo. De acteurs sprankelen daardoor nauwelijks als ensemble en kunnen niet verhullen dat de aftellen-naar-de-moordenaar-plot vrij dun is. Een gevoel dat hardnekkiger wordt door een uit de lucht vallende, nodeloos uitgebreide flashback.

Een nieuwe film van Tarantino is altijd een belevenis en het blijft bewonderenswaardig hoe hij de aandacht drie uur lang vasthoudt met smakelijke dialogen, galgenhumor en fabuleus georkestreerd geweld. Maar hoe flamboyant The Hateful Eight ook mag zijn, het loopt toch een beetje dood, daar in die herberg.


Ontvang elke dag de Volkskrant Avond Nieuwsbrief in uw mailbox, met het nieuws van vandaag, tv-tips voor vanavond, en alvast zes artikelen uit de krant van morgen. Schrijf u hier in.