Beatrice van der Poel in Electric Lady.
Beatrice van der Poel in Electric Lady. © .

Elvis never left the building is een feestje, Electric Lady stijlvol

Van der Poel geeft de vertaalde nummers van Jimi Hendrix een nieuwe glans. Precies waar je op hoopt bij een muzikaal eerbetoon. Bij Spigt en Malherbe staat de zaal tot aan de achterste rij te rocken op de hits van The King.

recensiespiegel

  • Frédérique Spigt & Annet Malherbe Elvis never left the building -
  • Beatrice van der Poel Electric Lady -

Spigt en Malherbe zingen met volle overgave, en vormen bovendien een charismatisch duo

Ook dit seizoen is er weer een aantal theaterconcerten te bezoeken waarin Nederlandse artiesten de liedjes zingen van een muzikale held. Zo brengt Mathilde Santing een Joni Mitchell-voorstelling en neemt Sven Ratzke de hits van David Bowie onder handen. Deze voorstellingen vallen doorgaans uiteen in twee categorieën: shows waarin de artiest simpelweg de bekende hits covert, en die waarin hij of zij een eigenzinnige interpretatie aan het werk geeft en er echt theater van maakt.

Dit weekend ging er uit beide categorieën een voorstelling in première. Hartsvriendinnen Frédérique Spigt en Annet Malherbe wilden met hun Elvis Presley-show Elvis never left the building vooral een feestje bouwen, en met succes: aan het eind van de avond stond het Rotterdamse Oude Luxor Theater tot aan de achterste rij te rock-'n-rollen op Hound Dog en Jailhouse Rock. Spigt en Malherbe zingen met volle overgave, en vormen bovendien een charismatisch duo, waarbij zangeres Spigt door haar haardracht en diepe stem het meest op The King zelf lijkt, en actrice Malherbe verrast door een enorme keel op te zetten en ook nog stoer een stukje te drummen. Maar de teksten tussen de nummers door zijn heel summier, je komt niets nieuws te weten over Elvis of de kracht van zijn muziek. Hier staat vooral een leuke coverband te spelen die de kans te baat neemt om zijn lievelingsmuziek uit te voeren.

Stijlvol

Zangeres Beatrice van der Poel gaat in Electric Lady, haar eerbetoon aan zanger-gitarist Jimi Hendrix, een stap verder en weet een eigen draai te geven aan nummers als Purple Haze en The Wind Cries Mary. Van der Poel heeft de Hendrix-nummers zeer adequaat vertaald en weet de liedjes zo haar eigen muziekstijl, de Nederlandstalige rock en blues, binnen te trekken.

De aankleding van de show is stijlvol: op een groot scherm trekken filmbeelden van Hendrix en psychedelische sixties-kleuren voorbij, terwijl Van der Poel vertelt over haar liefde voor Hendrix, over een lsd-trip op late leeftijd en over de jong overleden moeder van Jimi, die in veel van zijn nummers een belangrijke rol speelt. Deze verhalen, smaakvol verwoord door schrijver Thomas Verbogt, lopen vloeiend over in de muziek.

De driekoppige band weet een fantastisch geluid te creëren, waarbij gitarist Tim Eijmaal op indrukwekkende wijze de vingervlugge solo's voor zijn rekening neemt. Door deze begeleiding en Van der Poels prachtige stem, die afwisselend verleidelijk en fel is, krijgen de Hendrix-nummers zo een nieuwe glans. Precies waar je op hoopt bij een muzikaal eerbetoon in het theater.

Frédérique Spigt & Annet Malherbe, Elvis never left the building. 17/10, Oude Luxor Theater, Rotterdam. Tournee t/m 18/12.

Beatrice van der Poel, Electric Lady. Regie: Eva Bauknecht. 18/10. Kleine Komedie, Amsterdam. Tournee t/m 21/5.