Creatieve, compact geschreven versie van Charles Perrault's sprookje
©

Creatieve, compact geschreven versie van Charles Perrault's sprookje

Boek (fictie) - Riket met de kuif (Amélie Nothomb)

Zeldzame zege in de bloedige oorlog van de liefde. Amélie Nothomb zet in vijfenhalve pagina haar personages en hun drama neer.

Riket met de kuif

Fictie
Amélie Nothomb
Uit het Frans vertaald door Marijke Arijs
Uitgeverij Xander; 136 pagina's; euro 19,99.

Je vliegt er met zo'n snelheid doorheen dat je als onoplettende lezer niet eens door hebt hoe goed ze schrijft. Vertaler Marijke Arijs is daar net zo goed verantwoordelijk voor. Terugbladeren en opnieuw beginnen is een methode om te zien hoe Nothomb dat voor elkaar krijgt. Het is of ze haar creativiteit indamt in compacte zinnen en functionele dialogen.

Het moment dat hij zichzelf voor het eerst in de spiegel ziet en beseft hoe lelijk hij is, is ook de eerste keer dat hij huilt

Riket met de kuif is haar versie van het zeventiende-eeuws volksverhaal over een aartslelijke maar intelligente jongen die trouwt met een beeldschoon maar oliedom meisje. In Nothombs verhaal staat die domheid trouwens niet vast: iedereen gaat ervan uit dat Trémière ('klimroos') dom is omdat ze zo mooi is en weinig zegt. 'Mama, die jurk staat je goed', is de eerste zin die Déodat ('door God gegeven') uitspreekt. Het moment dat hij zichzelf voor het eerst in de spiegel ziet en beseft hoe lelijk hij is, is ook de eerste keer dat hij huilt.

Nothomb vond het nodig om een letterlijke verwijzing naar Charles Perraults versie van dit verhaal te gebruiken

Iets verderop vlotten de verwikkelingen wat minder, en ook vond Nothomb het nodig om een letterlijke verwijzing naar Charles Perraults beroemde versie van dit verhaal te gebruiken. Dat Trémière, die nog nooit blijk heeft gegeven van interesse in boeken, juist Perraults sprookje koopt en leest, waardoor ze een afkeer krijgt van lelijke mannen, is ongeloofwaardig. Ook zónder dat boek had ze Déodat kunnen ontmoeten in de kleedkamers van een tv-studio.

Uiteraard worden de twee smoorverliefd op elkaar. De auteur legt zelf aan het einde uit wat haar bezielde. Na het lezen van La Comédie humaine van Balzac heeft ze berekend dat 6 procent van de liefdesgeschiedenissen in die 147 boeken goed afloopt: 'Het is alsof Balzac wil laten zien dat je in die bloedige, hachelijke oorlog die de liefde is zo nu en dan ook een succesje kunt boeken'. Daar heeft ze deze geslaagde liefde aan willen toevoegen.