Gregory Elias wordt begeleid naar de Kamercommissie.
Gregory Elias wordt begeleid naar de Kamercommissie. © Freek van den Bergh

'Er wórdt toch belasting betaald?'

Reportage enquête fiscale constructies U2 en de Stones

De Curaçaose trustadviseur Gregory Elias is een echte praktijkman en kan de Kamerleden dus goed vertellen hoe het werkt, al dat rondpompen van geld. Zijn conclusie is eenvoudig: als het van de regels mag, dan is er niets mis mee.

Belastingontwijking

Fiscale deskundigen en belasting ambtenaren praten Kamerleden deze week onder ede bij over het eeuwenoude fenomeen van belastingontwijking. 'Belastingontwijking zal altijd bestaan. Langzaam sluit het net, maar het gaat nooit helemaal dicht.' (+)

Een heuse praktijkman, dat is de Curaçaose trustadviseur Gregory Elias. Vrijdag verscheen hij voor de onderzoekscommissie van de Tweede Kamer naar belastingontwijking. Elias haalt zijn kennis over het rondpompen van geld niet uit boeken, evenmin heeft hij zijn werk gemaakt van het bestrijden ervan. Hij is iemand die mensen helpt met, zoals dat heet, het 'optimaliseren van belasting'.

Volgens Het Financieele Dagblad dook hij 312 keer op in de Panama Papers, de uitgelekte administratie van het Panamese advieskantoor Mossack Fonseca. Daarom gold de 64-jarige Elias als de grootste troef die de onderzoekscommissie had binnengesleept.Veel zin had Elias niet om vrijdag voor de mini-enquête van de Tweede Kamer te verschijnen. Het was dat hij het kon combineren met een vergadering. Had hij tenminste zelf ook nog iets aan zijn verplichte bezoek aan Nederland.

Hij was nou eenmaal verplicht als getuige te verschijnen, om er onder ede vragen over belastingontwijking te beantwoorden. Een term waartegen Elias bezwaar maakte. Want er wórdt toch belasting betaald, al is het in een ander land en tegen een lager tarief? Daarom noemt hij het 'belastingbesparing'.

En Gregory Edward Elias is met zijn bedrijf United Trust al jaren actief in die business, met vestigingen in Nederland, Groot-Brittannië, Ierland en Luxemburg. Hij helpt bedrijven, maar ook particulieren bij het opzetten van 'fiscale structuren'.

Hij begon ermee na zijn studie notarieel recht in Amsterdam, toen hij voor het bedrijf Intertrust terugkeerde naar Curaçao. In 2002 werd het bedrijf verkocht aan Fortis MeesPierson en verdiende Elias als oprichter en directeur serieus geld.

Hij bleef er wel werken, maar vertrok na vijf jaar en zette toen weer een eigen trustbedrijf op. Op dit moment is zijn United Trust betrokken bij tweeduizend rechtspersonen op het Caribisch eiland, vertelde hij aan de onderzoekscommissie.

De tekst gaat verder onder de foto

Discretie

Verder kon hij eigenlijk wel kort zijn. Neem die Panama Papers, en het verhaal dat-ie daar honderden keren in zou voorkomen? Onzin. 'Het is erg vervelend en kan niet waar zijn.' En hij en zijn bedrijf houden zich altijd aan de wet. Dat concurrenten dat misschien niet doen, zou kunnen, dat heb je in elke beroepsgroep.

Het was misschien ook wat naïef geweest om te denken dat de man die rijk is geworden met het leveren van discretie, voor de Kamercommissie ineens een open boek zou blijken. Bovendien leken de leden van de mini-enquête niet echt te weten wat ze nou precies van de 'koning van Curaçao' wilden weten.

Daarom glipte er bijvoorbeeld de vraag tussendoor of hij rijk was geworden met de verkoop van zijn bedrijf in 2007. Dan keek Elias een beetje minzaam of haalde even zijn hand door zijn golvende grijswitte haar om vervolgens kort antwoord te geven. 'Er is geld voor betaald.'

Morele toer

Als iemand in Nederland 25 procent betaalt, maar volgens de regels en wetten in Luxemburg 15 procent betaalt, dan mag hij daar gebruik van maken

Gregory Elias

Of was er ineens de losse constatering dat Elias veel mensen op Curaçao kent. Onzin, volgens Elias. 'Ik ken niet veel mensen, veel mensen kennen mij.'

Dus probeerde commissievoorzitter Henk Nijboer (PvdA) het nog maar even door op de morele toer. Want wat vónd Elias eigenlijk van belastingontwijking? Slim? Handig, misschien?

Elias was er gauw klaar mee. Hij vond er niet zoveel van. Want hij kijkt nou eenmaal zoals de meeste praktijkmensen kijken: wat zijn de regels? En die regels maakt hij niet. Hij kijkt alleen hoe hij er handig gebruik van kan maken. 'Als iemand in Nederland 25 procent betaalt, maar volgens de regels en wetten in Luxemburg 15 procent betaalt, dan mag hij daar gebruik van maken.'