Stop de verkoop van sociale huurwoningen

Sociaal huren

Er zouden weer woningbouwverenigingen kunnen komen die gedeeld eigendom van de bewoners zijn.

Ooit zijn de woningcorporaties opgericht om mensen met een laag inkomen te beschermen tegen hoge huren en hun de zekerheid van vaste huurcontracten te bieden. Wie eenmaal in een sociale huurwoning woonde, kon daar zijn leven lang ontspannen blijven. De huren stegen geïndexeerd en volgden zo de inflatie. Het puntenstelsel bepaalde wat een redelijke huur was. Een woning kreeg punten voor kwaliteit, grootte en staat van onderhoud. De verkoopwaarde van de woning telde niet mee.

Helaas staat het sociale huren al jaren op de helling. Velen vonden dat meer marktwerking alles beter zou maken. De corporaties werden een soort bedrijven. Marktwerking betekende ook dat wanneer een woning leeg kwam of werd gerenoveerd, de huren verhoogd konden worden. De nieuwe huurder ging dan meteen fors meer betalen.

Daarbij kregen huurwoningen voor het eerst ook punten voor hun (fictieve) verkoopwaarde. Zo zijn Nederlandse huurders een steeds groter deel van hun inkomen aan huur gaan betalen: in de jaren zeventig was dat een procent of vijftien, inmiddels betalen veel mensen bijna eenderde van hun inkomen aan huur.

Accent op het middensegment

Een bejaarde huurder die de trap niet meer opkomt, maakt geen kans meer op een betaalbare woning in 'zijn' buurt

Anders dan kopers profiteren huurders niet van de waardestijging van hun woning, maar ze gaan er wel steeds meer voor betalen. De regering heeft de corporaties de verhuurdersheffing opgelegd. Indirect gaan de huurders zo een extra belasting betalen. Vrijwel alle huurders (ook zitten- de huurders) zullen te maken gaan krijgen met huurverhogingen boven op de inflatie. Dit, terwijl kopers nog steeds forse belastingvoordelen krijgen in de vorm van hypotheekrenteaftrek en een schenkingsregeling.

Minister Blok zet in op meer marktwerking en minder sociale huurwoningen. Hoewel de vraag naar een betaalbare huurwoning veel groter is dan het aanbod, vindt Blok het prima dat corporaties veel sociale huurwoningen verkopen.

Wanneer er nu wordt gebouwd, ligt het accent op het middensegment. Dat is een nogal misleidende term voor vrijesectorwoningen waarvan de huren aanvankelijk tussen de 711 en 1.000 euro liggen, maar daarna snel stijgen. Voor de talloze mensen voor wie 711 euro te veel geld is, blijft er maar weinig over. Een bejaarde huurder die de trap niet meer opkomt, maakt geen kans meer op een toegankelijke en betaalbare woning in 'zijn' buurt. Een starter kan het, met name in de steden, wel schudden.

Voor schaarste is maar één rechtvaardige oplossing: zorg dat er meer betaalbare huurwoningen komen

Tijdelijke huurcontracten worden gebracht als een oplossing voor starters op de huurmarkt, maar die vormen natuurlijk een fundamentele aantasting van de rechten van huurders. Voor schaarste is maar één rechtvaardige oplossing: zorg dat er meer betaalbare huurwoningen komen.

In de grote steden zijn de schaarste en de druk op de woningmarkt groter dan elders. De Rotterdamse wethouder Schneider wil 20.000 huurwoningen slopen. Hij wil beter verdienende mensen naar Rotterdam lokken, maar waarom moet dat ten koste gaan van de sociale huurders?

In Amsterdam-Centrum is de maximaal redelijke huur door het meetellen van de WOZ-waarde in de woningwaardering op veel plekken binnen een jaar met tientallen procenten gestegen. Zo gaan de huren verder omhoog. De corporaties verkopen hun huurwoningen op toplocaties. Tel daarbij op de superrijken die in Amsterdam wat pandjes komen kopen en we zijn daar waar niemand zegt heen te willen: in de gedeelde stad.

Marktfundamentalisten

De huidige beleidsmakers zijn marktfundamentalisten: zij kennen maar één oplossing

De VVD, D66 en het CDA willen door op deze weg. Als zij de kans krijgen, wordt de voorraad betaalbare sociale huurwoningen steeds kleiner en kan er straks niemand met een laag inkomen meer in de centra van de steden wonen. Misschien is hierna de huurtoeslag aan de beurt? De huidige beleidsmakers zijn marktfundamentalisten: zij kennen maar één oplossing, terwijl al jaren duidelijk is dat meer marktwerking niet de oplossing is, maar juist het probleem. En de PvdA? De PvdA vijlt de scherpe kantjes van het beleid af.

Wij als huurders pleiten voor een fundamenteel andere aanpak: er zouden weer woningbouwverenigingen kunnen komen die echt gedeeld eigendom van de bewoners zijn. Of een systeem waarbij alle huurders 20 procent van hun inkomen aan huur betalen. Geen van de 2,9 miljoen hurende huishoudens heeft iets te winnen met het huidige beleid. De huurverhogingen, de verhuurdersheffing, de flexibilisering van het huren en de verkoop van sociale huurwoningen moeten nu stoppen.

Frans van Tartwijk is huurder. Hij schrijft namens 27 huurdersorganisaties in Nederland.

Volg en lees meer over:

Reacties (60)

U hebt javascript nodig om een reactie achter te laten.
Plaats een reactie Nog 600 tekens
  • Eduaars -
    De overheid heeft de huursector laten versloffen waardoor de zaak is vastgelopen. Het is vanuit sociaal oogpunt natuurlijk goed dat er huursubsidie bestaat zodat een huurder een woning kan krijgen die passend is voor zijn leefsituatie. Er is echter verzuimd om een mechanisme in te bouwen dat, als zijn/haar leefsituatie is veranderd, er een prikkel is om een andere meer passende woning te zoeken. Dit geldt temeer voor sociale huur op toplocaties, die schaars zijn. Waarom de een geven wat je de ander moet onthouden, terwijl je het op te leveren geld kan besteden aan de sociale huursector?
  • Tuky de Winter -
    Bejaardenwoningen worden gesloopt of ingezet voor anderen doeleinden want heeft de overheid in zijn onmetelijke wijsheid bedacht: Ouderen moeten zolang mogelijk 'op zichzelf' blijven wonen. Gevolg: eenzaamheid, angst dat er wat kan gebeuren en afhankelijkheid van zowat iedereen. Bovendien wonen ouderen niet zelden in huurwoningen die vrij komen wanneer zij, uiteraard geheel vrijblijvend, verhuizen naar een bej. centrum. Ik ken in mijn kleine sociale kring 2 oude dames, eenzaam, afhankelijk want niet meer mobiel en een huurwoning die te groot is voor hen.
  • Eduaars -
    Oudere bewoners van een eigenhuis verkassen vaak omdat het huis te groot is geworden. De kinderen zijn het huis uit, de kosten van onderhoud worden te groot, schoonmaakkosten van het huis enz Bovendien brengt een groot huis bij verkoop meer op dan een kleiner huis bij aankoop kost. Deze economische motieven om de huisvesting aan te passen ontbreekt geheel in de sociale huursector. Onderhoud wordt door de verhuurder gedaan, er is huursubsidie, vaak wordt de schoonmaak door de gemeente geregeld. Gevolg ouderen niet meer actieven houden woningen bezet voor actieven, die de stad juist nodig heeft.
  • Tuky de Winter -
    Meneer Dick-is van mening dat mw. de Winter de woningnood in stand houdt. Wel, dat lijkt mij te veel 'eer'. Deze eer komt toch echt de heer Blok toe. Maar als u van mening bent dat mensen met een klein tot modaal inkomen genoegen moeten nemen met sobere tot zeer sobere onderkomens mag u wat mij betreft met de eer strijken want ik ben namelijk van mening dat een ieder recht heeft op een redelijk onderkomen. De huren zijn voor dit soort onderkomens veel te hoog. Dankzij Blok en companen.
  • Meneer Dick -
    @Tuky de Winter. Nee, heel veel sociale huurwoningen zijn helemaal niet sober. Er zijn nog heel veel sociale huurwoningen met bijvoorbeeld een tuin. Dat is bizar. Ik ken iemand in Rijswijk met een prachtig rijtjeshuis met tuin voor & achter in een hele nette buurt, nog geen 500 euro per maand. Als deze woning te huur wordt aangeboden tegen 1.500 euro per maand, dan staat er nog een rij gegadigden te dringen. Verkoop al deze luxe huurwoningen en gebruik de hoge opbrengsten om een veelvoud aan soberder woningen te bouwen, een veelvoud. Maar mw.de Winter houdt de woningnood in stand.
  • Tuky de Winter -
    Meneer Dick-gaat voorbij aan het feit dat sociale huurwoningen over het algemeen al zeer sober zijn en veel te duur. Daar heeft het asociale huurbeleid van Blok voor gezorgd. Verhuurdersheffing opgelegd aan de verhuurdersorganisaties, het begrip 'scheefwoners' uit zijn mouw geschud. Hij is namelijk van mening dat men met een inkomen van 34.000 euries geen recht heeft op een soc.woning. Deze zijn bestemd voor de lage tot modale inkomens. Alsof deze een huur van 710 zonder subsidie kunnen ophoesten...
  • DonCory -
    Als je de huurdersorganisaties geloven moet, is het dus allemaal prima geregeld: hoe meer sociale (lees gesubsidieerde9 huurwoningen), hoe gelukkiger het land. Zogenaamde vrije (lees. rendabele) verhuur) moet zoveel mogelijk verhinderd worden, want dan verdienen de ¿huisjesmelkers¿ eraan. Waarom zijn er dan te weinig vrije verhuurwoningen? Als er zoveel te verdienen valt met verhuren, dan kan er toch geen tekort aan vrije huurwoningen zijn? Toch? Nee, de verhuurdersvereningingen willen gewoon gesubsidieerd wonen en zielig doen en houden zo objectief de woningnood en zichzelf in stand.
  • Meneer Dick -
    @Bert Nijhof. Sociale huurwoningen kunnen veel goedkoper worden door die soberder te bouwen. Het is bizar dat er sociale huurwoningen met een tuin bestaan. Een balkon is ook geen eerste levensbehoefte. In een woonkamer kan ook prima geslapen worden. Dan kan de woning 1 kamer kleiner zijn. Soberder woningen zijn goedkoper. Van het hetzelfde budget kunnen er meer van gebouwd worden. Aangezien dan ook minder subsidies en toeslagen nodig zijn, komt er nog eens budget vrij om meer woningen te bouwen. Onbedoeld maar effectief bent u, meneer Nijhof, een 'voorstander' van woningnood.
  • BertNijhof -
    Meneer Dick stelt maatregelen voor die echt helpen. Het plebs hoeft niet echte woningen te wonen, die huizen moeten veel soberder worden. Ik stel voor om er een paar containers neer te zetten, die kan men dan zelf inrichten en verbouwen. Tijd zat, werk hebben ze toch niet! De rest van de woningmarkt moet nodig helemaal geliberaliseerd worden, alleen dan kunnen de eigenaren de echte marktwaarde in de huren realiseren. Misschien kunnen we, zolang we de schaarste in stand kunnen houden, bij opbod gaan bieden op de huurprijzen. Laten we een voorbeeld nemen aan de UK.
  • Risp -
    Ik heb een huis van de woningbouwvereniging gekocht, voor een prima prijs. Ik zit net zo duur als in mijn voormalig huurflatje, woon een stuk groter en zit nu op een A locatie midden in het centrum van een grote stad. Zulke appartementen zijn niet te verkrijgen voor iemand als ik. Er zijn veel sociale huurwoningen op mooie A locaties, terwijl werkenden er niets meer kunnen kopen. Huren gaan elk jaar omhoog. Vrije sector niet te betalen. Beneden mij wonen nog sociale huurders. Het valt me op dat veel sjoemelen met hun uitkering, weinig thuis zijn, ze wonen stiekem samen. Scheelt ze uitkering.