Een vrouw in een vluchtelingenkamp in de Bekaa vallei.
Een vrouw in een vluchtelingenkamp in de Bekaa vallei. © AFP

Opvang in de regio is een tijdbom

Een week geleden rook ik de oorlog. Ik bevond me op vijf kilometer van de grens met Syrië. In het UNHCR-vluchtelingenkamp Al-Zaatari. In de Jordaanse woestijn. Gelukkig ben ik met mijn hoofd er nog op weer teruggekeerd.

Ik ging met eigen ogen kijken naar wat in lichtzinnige woorden 'opvang in de regio' is gaan heten. Stelt dat wat voor, die opvang? Hoe houdbaar is die? Of barst die regio uit zijn voegen, en moeten we ons in Europa opmaken voor een nieuwe vluchtelingenexodus, dwars door de Europa-Turkijedeal heen?

Ik ben geen frequent Midden-Oostenreiziger, laat staan een Midden-Oostenexpert, maar mijn voorlopige conclusie luidt: opvang in de regio is een tikkende tijdbom.

Volg en lees meer over:

Reacties (1)

U hebt javascript nodig om een reactie achter te laten.
Plaats een reactie Nog 600 tekens
  • Barometer -
    Een goede beschrijving van de feiten. Die zijn onthutsend. Maar... waar blijft de oplossing die de auteur in gedachten heeft? Waarom moet Europa de grenzen maar open doen, ongeacht het aantal vluchtelingen? Waarom geen verdeling over de gehele wereld via de Verenigde Naties? Hoe zit het met de bereidheid van de Syriers om met elkaar in vrede te leven?. Moet de wereld redden indien de bevolking van een land vanwege godsdienstige tegenstellingen niet met elkaar in vrede wenst te leven?. Is er ook een eigen verantwoordelijkheid van ouders die kinderen bewust blootstellen aan de verdrinkingsdood