Mensen zijn gestoord, in ieder geval wat beleefdheid betreft

Column Jonathan van het Reve

'Gaan we nog iets drinken?' We staan voor het café. Het is vroeg, we hebben allemaal nog dorst, maar er is een probleem: het gezelschap is te groot. Of eigenlijk is het vooral die ene gast, Sybren of zo, die al de hele avond op iedereens zenuwen werkt. Bij wie hoort-ie eigenlijk? Hij zegt niks, haalt nooit een rondje, straalt uit dat-ie zich stierlijk verveelt en blijft er toch de hele tijd zo'n beetje bijhangen. We kunnen hem negeren, maar zelfs dat vreet energie. En waar we ook naartoe gaan, Sybren zal ons volgen.

Toch maar gaan slapen dan?

Opeens, terwijl Sybren zijn fiets pakt, wordt er haastig gesmoesd en geknikt.