De bezetting van het Maagdenhuis.
De bezetting van het Maagdenhuis. © ANP

Kritiek op UvA is gemakzuchtig

Veel van de kritiek op de Universiteit van Amsterdam is gemakzuchtig. Tegen de blijvende afwezigheid van nieuwe studenten is geen kruit gewassen.

De universiteiten bevinden zich in een niet erg benijdenswaardig spanningsveld: de overheid stelt ons steeds meer taken, en doet tegelijkertijd de budgetten in reële termen krimpen. We moeten streven naar excellentie, en tegelijkertijd een aanzienlijke fractie van elke jaargang opleiden en succesvol naar een diploma begeleiden. Dat stelt behoorlijke uitdagingen aan ons.

Het is goed om solidariteit te betrachten tussen vakgebieden, maar tegen blijvende afwezigheid van nieuwe eerstejaars is geen kruit gewassen

Het is dan heel erg gemakkelijk van de Nieuwe Universiteit (NU) om te roepen dat er kil rendementsdenken heerst. Is het werkelijk? Moet niet eenieder die van het geld van de taxichauffeur en verpleegster mag leven zich gehouden voelen dat een beetje doelmatig uit te geven? Is het geen morele verplichting van elke universiteit, en student, om te streven naar afstuderen in eindige tijd?

Het is goed om solidariteit te betrachten tussen vakgebieden, maar tegen blijvende afwezigheid van nieuwe eerstejaars is geen kruit gewassen. Het boegeroep over hervorming van de Faculteit Geesteswetenschappen is dan ook simpelweg onterecht: de meeste zusterfaculteiten hebben zich al hervormd, ook die waar er een student in het College van Bestuur (CvB) zit.

Een huzarenstukje van waandenken is ook de steeds weer zeer gemakkelijke kritiek op de samenwerking met de VU. Waarom de natuurwetenschappers belachelijk maken omdat zij zelf in goed overleg kostbare duplicaties van infrastructuur willen inruilen voor meer middelen voor onderwijs en onderzoek, en een krachtig centrum van bètawetenschap op de kaart zetten in Amsterdam? Daar wordt tenminste in oplossingen gedacht.

Interessant is ook dat de sloganroepers van de NU de medezeggenschap ervan beschuldigen dat ze schoothondjes van het bestuur zijn, terwijl ze in 2013 mans genoeg bleken het belangrijke fusievoorstel van de bètafaculteiten af te wijzen. En dat men ons van ondemocratisch gedrag beschuldigt nu wij het enige doen dat je in reactie op de afwijzing kunt doen: betere plannen maken en die opnieuw aan de medezeggenschap voorleggen. Vooruitgang aan de universiteit is complex, en vooral ook een zaak van de lange adem. Die hebben wij wel.

Een ander punt van kritiek is dat de UvA links en rechts geld over de balk smijt: dure bouwplannen, overmatige hoeveelheden van management en ondersteuning, et cetera. Van die overmaat aan ondersteuning en management merken wij in onze omgeving erg weinig. In de bouwplannen van de UvA en HvA vinden wij geen fouten. Wie ze wel ziet, mag ze aan een onafhankelijke jury voorleggen. Langzaam gaan we van een grote verzameling verspreid en slecht te managen vastgoed naar vier grote locaties met prachtige en doelmatige faciliteiten, ook voor de huidige bewoners van het Bungehuis.

Geweeklaag over onze kwaliteit is misplaatst

En wie denkt dat je dat alles kunt bereiken zonder lenen, dan wel dat het slecht was renterisico's middels een swap af te dekken, die mag dat eens uitleggen. En dan de opleidingen rond media en communicatie die Bastiaan Bommeljé in NRC wegzet als onbenullig: ja, het is beslist belachelijk dat wij aan de universiteit de revolutie in de manier waarop informatie tegenwoordig tot ons komt en ons beïnvloedt, zouden bestuderen! Maar voor wie dat nog niet weet, de UvA is daar juist heel sterk in, met name ook buiten de exacte hoek, en dat is cruciaal.

Geweeklaag over onze kwaliteit is misplaatst: de UvA is met trots lid van de LERU, de top-21 van Europese universiteiten. Kennelijk hebben we onze zaakjes toch heus niet zo slecht op orde. Beslist kan het hier en daar nog beter, maar de sloganisering en chaos die NU brengt, zal niets oplossen.

Wellicht moet de reorganisatie bij Geesteswetenschappen anders, maar dan kan men gewoon een goed voorstel doen. En extrapoleren dat het elders op de UvA ook helemaal mis is, is zeker geheel onjuist. Het forceren van deuren en negeren van rechters zal niet leiden tot een betere universiteit. Die komt uit een ordelijke discussie, waarin goed doordachte plannen worden gemaakt en gedegen met de medezeggenschap doorgesproken.

Het is dan ook jammer dat het CvB, vooruitlopend op die discussie, al toezeggingen aan de bezetters heeft gedaan. Die beloning van ongeduld en wetteloosheid is wel een bedreiging voor de kwaliteit van de UvA, en het debat dat zij met zichzelf moet voeren.

Volg en lees meer over:

Reacties (0)

U hebt javascript nodig om een reactie achter te laten.
Plaats een reactie Nog 600 tekens