De politieke pijn van zwart Nederland

Geen zwarte Nederlanders op verkiesbare plek

Door iedereen die niet 'wit' is in het hokje 'zwart' te plaatsen creëren politieke partijen een vrijbrief om de uitsluiting van Afro-Nederlanders 'over het hoofd' te zien, meent Kiza Magendane.

In hoeverre mogen Marokkaanse en Turkse Nederlanders namens 'zwarte Nederlanders' spreken?

Nu alle gevestigde politieke partijen hun kandidatenlijst voor de komende Tweede Kamerverkiezingen hebben gepresenteerd kunnen we een pijnlijke constatering maken: Geen enkele zwarte Nederlander staat op een verkiesbare plek. Wat dit zegt over representatie in ons land is ernstig: zwart Nederland is volledig genegeerd. Haar bestaan doet er niet toe in de politieke realiteit.

Je kunt je afvragen hoe dit komt. Enerzijds door te stellen dat zwart Nederland niet assertief genoeg is om net als in Amerika via haar eigen lobby een plek op te eisen binnen de gevestigde politieke orde. Anderzijds kun je de gevestigde politieke orde van een blinde vlek beschuldigen die zwart Nederland impliciet of expliciet uitsluit.

Hoe verleidelijk beide beschuldigingen ook zijn, ze doen geen recht aan het complexe mechanisme dat de marginalisatie van zwart Nederland verklaart. Wie verder kijkt komt tot een andere pijnlijke conclusie: zwart Nederland is het slachtoffer van een armoedige identiteitspolitiek in het Nederlandse multiculturalisme die kan worden samengevat als: de samenleving bestaat uit witte en zwarte Nederlanders. Dit type denken werd bijvoorbeeld in 2012 geïllustreerd toen Tofik Dibi een lezing in de Amsterdamse Stadsschouwburg gaf over zijn ervaring als 'zwarte' politicus. Je kunt je afvragen in hoeverre Marokkaanse en Turkse Nederlanders namens 'zwarte Nederlanders' mogen spreken. Helaas is dit wat nu in de praktijk gebeurt.

Nada

'Mijn verhaal is de Dutch Dream, een hoopvol verhaal'

'Ik heb alles te danken aan de strijd voor gelijke kansen voor iedereen, ongeacht je afkomst', zegt Amma Asante (PvdA), het enige zwarte Tweede Kamerlid. Ze staat voor de Tweede Kamerverkiezing niet op een plek in de top 20 van de PvdA. Lees het interview over haar Dutch Dream (+).

Wanneer journalistieke platforms en politieke partijen zeggen dat ze steeds meer zwarte Nederlanders in hun team hebben, doelen ze niet op mij, als Afro-Nederlander. Wie nu in het parlement en op redacties van journalistieke podia kijkt komt een aantal Marokkaanse en Turkse Nederlanders tegen. Het aantal Surinaamse Nederlanders met een Afrikaanse komaf in de Tweede Kamer en op krantenredacties? Nada.

Er heerst de veronderstelling dat alle streepjes-Nederlanders dezelfde ervaringen en belangen hebben en daarom allemaal onder de categorie 'zwart' of 'allochtoon' vallen. Door iedereen die niet 'wit' is in het hokje 'zwart' te plaatsen, creëren politieke partijen een vrijbrief om de uitsluiting van Afro-Nederlanders 'over het hoofd' te zien.

De gevestigde politieke partijen hebben er voor gekozen om alle Afrikaanse-Nederlanders op een onverkiesbare plek te plaatsen buiten de top 20. Neem D66. Hun eerste en enige Afro-Nederlander, de Congolese-Nederlander Mpanzu Bamenga, staat op plek 35.

Hetzelfde geldt voor de PvdA. De Ghanese-Nederlander Amma Asante staat op plek 36 op de lijst van de sociaal-democraten. En het zelfverklaarde progressieve GroenLinks heeft alleen maar een lijstduwer: de Congolees-Nederlandse publicist en lobbyist Alphonse Muambi staat op plek 46.

Kunstmatigheden

DENK zwijgt in alle talen over negrofobie binnen de Turkse en Marokkaanse gemeenschap

De laatste hoop om een Afro-Nederlander terug in de Kamer te zien is daarom via het nieuwe opgerichte partij Artikel 1 van Sylvana Simons. Uitgerekend van een politieke partij buiten de gevestigde orde. Wat zegt dit over de inclusie van Afro-Nederlanders in de politieke realiteit?

Politieke partijen en mediaorganisaties kunnen zeggen dat ze alleen naar kwaliteit kijken en niet naar kleur in hun selectieprocedures. Maar wie kijkt naar hoe kandidatenlijsten zijn samengesteld, ontdekt de kunstmatigheden ervan. Zo bestaat de Top 10 van D66 uit huidige Kamerleden en politieke talenten uit grote steden. De PvdA wisselt bewust man en vrouw af, om en om, op de kandidatenlijst. Daarnaast kiezen politieke partijen bewust voor kandidaten met een achtergrond in het vakbond.

Kortom, er heerst een vorm van positieve discriminatie die alle groepen bevoordeelt, maar Afro-Nederlanders benadeelt. De afgelopen jaren hebben wij van de zwarte-pietendiscussie en het gesprek over het Nederlandse slavernijverleden geleerd dat Afro-Nederlanders hun plek in de samenleving opeisen en dat ze als volwaardig burgers gezien willen worden. Het is alleen jammer dat hun eis voor inclusie nog geen politieke vertaling heeft.

Dit terwijl de politieke beweging DENK het slavernijverleden en zwarte Piet politiseert om electorale redenen. Dezelfde club zwijgt in alle talen over negrofobie binnen de Turkse en Marokkaanse gemeenschap. Alle streepjes- Nederlanders kunnen strategisch het hokje zwart innemen, maar Afro-Nederlanders zijn zwart geboren.

De politieke pijn van zwart Nederland is dat zijn werkelijkheid overschaduwd wordt door een armoedige identiteitspolitiek die denkt in zwart en wit. Op naar nog vier jaar zonder Afro-Nederlanders in de Tweede Kamer. Hoe zullen we dit aan de toekomst verkopen? Dat Khadija Arib en Zihni Özdil in de Top10 zaten en dat Afro-Nederlanders maar liever moesten wachten?

Kiza Magendane is student politicologie en publicist. 

Volg en lees meer over:

Reacties (63)

U hebt javascript nodig om een reactie achter te laten.
Plaats een reactie Nog 600 tekens
  • Komeinie -
    @roydongen, Laetitia Griffith was één van mijn meest geliefde vrouwelijke politici, Ayaan Hirsi Ali ben ik pas later echt goed gaan begrijpen, van Laetitia vind ik het a bloody shame ( om Fortuyn te citeren) dat ze weg is uit de tweede kamer!
  • Komeinie -
    @turaco.2, ik vind het enorm knap wat u daar met zo weinig woorden zegt, dat is namelijk dezelfde intentie als wat deze persoon wenst te zeggen!
  • Komeinie -
    Het moet toch wel erg pijnlijk zijn dat Kiza Magendane niet heeft gezien dat 50+ als politieke partij wel degelijk een ZWARTE kandidaat op de kieslijst heeft staan! Presley H heeft dan ook zeer terecht gereageerd en daarmee dit opiniestuk naar de vuilnisbak verwezen, het gaat er namelijk niet welke huidskleur je hebt, het gaat erom of je geschikt bent voor de Nederlandse politiek! De hoop op Sylvana Simons zal na 15 maart ook vervlogen zijn, zij heeft een beetje veel autochtone Nederlanders de zwarte Piet toebedeeld! Het woord afro wordt in dit schrijven als zijnde strijdbijl gehanteerd!
  • turaco.2 -
    Door iedereen in een hokje te plaatsen, zoals mevrouw Magendane doet, creëer je juist racisme dat eerder niet bestond.
  • Komeinie -
    Heel eerlijk gezegd wordt ik een beetje misselijk van dit soort artikelen, uiteraard laat Presley H terecht van zich horen met: "Ik sta daar niet omdat ik een zwarte Nederlander ben", hier zou Kiza Magendane eens heel, maar dan ook heel goed over gaan nadenken! Dit opiniestuk komt mij namelijk nogal opruiend over, indien iemand over de juiste capaciteiten beschikt, dan maakt het niet uit welke kleur de persoon in kwestie heeft, in ieder geval niet in mijn optiek!
  • roydongen -
    Teleurstellend artikel. Wellicht is er momenteel minder belangstelling voor een zetel in de Tweede Kamer? Dat is toch ook mogelijk? Binnen de VVD waar ik (met Arubaanse migratieachtergrond) bestuurslid Haarlem - Zandvoort ben speelt dit geen rol. Ayaan Hirsi Ali en Laetitia Griffith zijn enkele voorbeelden. Griffith is nu Staatsraad bij de Raad van State. Huidskleur, ras, geloof, seksuele voorkeur, geslacht spelen geen rol bij ons als je achter het programma en de liberale beginselen kan staan. En opkomt voor de rechten van ieder ongeacht (eigen) ras, geloof, geslacht, of seksuele voorkeur!
  • roydongen -
    Wel wat overdreven. Afro-Nederlanders hoeven zeker niet te wachten. Ze hebben wellicht voor andere functies gekozen? Bij de VVD (waar ik met een Arubaanse achtergrond bestuurslid voor Haarlem - Zandvoort ben) speelt dit helemaal niet. KNeem Ayaan Hirsi Ali of Laetitia Griffith die na wethouder Amsterdam en Kamerlid (verkozen tot talent 2004) nu Staatsraad is bij de Raad van State. Religie, afkomst, seksuele voorkeur, sexe zijn van ondergeschikt belang, er is ruimte voor iedereen die het partijprogramma en de liberale normen en waarden onderschrijft! En bij andere is dat ook vaak zo.
  • Komeinie -
    Kiza Magendane zou dit artikel eens moeten lezen: "Ik sta daar niet omdat ik een zwarte Nederlander ben" van Presley H. Ik word namelijk een beetje kriegel van al die bezweringen van: Jerry Afriyie, Kiza Magendane en Sylvana Simons, waarbij de huidskleur ZWART naar voren wordt geschoven, met daaraan allerlei beschuldigingen gekoppeld! Laat deze mensen eens iets gaan presteren, in plaats van iedereen en alles maar de zwarte Piet bedelen. Geef hier eens aandacht aan Presley H, in plaats van achter de racistenmeters aan te lopen, of moet ik Gerard Reve maar gaan citeren?
  • Spartuijn -
    "Die multiculturele samenleving is er allang"...frank§vrij: bestaat alleen voor degenen die ervan kunnen profiteren...Henk en Ingrid hebben er niets aan...Is hun ook nooit wat gevraagd...
  • Komeinie -
    @Peter Tje, helemaal gelijk in deze bevinding, mensen als Kiza Magendane kicken er blijkbaar om om dit onderscheid maar zo breed mogelijk te kunnen uitmeten en hier ons op te zadelen met een schuldcomplex vanwege een gebrek aan AFRO politici binnen de Nederlandse politiek! De racistenmeters worden ter hand genomen en de meters slaan ver in het rood uit, niet zwart, want dan discrimineer je uiteraard weer! Eigenlijk heb ik het een beetje gehad met mensen zoals Jerry Afriyie, Kiza Magendane en Silvana Simons, mijn eerste geliefde had haar roots uit Brits Guyana, dat was in 1977 get alive!