'Dijsselbloem heeft zichzelf in een uiterst penibele positie gemanoeuvreerd.'
'Dijsselbloem heeft zichzelf in een uiterst penibele positie gemanoeuvreerd.' © AFP

Commentaar: Dijsselbloems lot ligt in de handen van de Eurogroep

Onbekookte uitspraken van voorzitter Dijsselbloem van de Eurogroep spelen zijn vijanden in de kaart.

Tijdens de vergadering van de Eurogroep van ministers van Financiën van afgelopen maandag was er nog niets aan de hand. Voorzitter Jeroen Dijsselbloem werd door zijn collega's alom geprezen. Zij leken geen haast te willen maken met zijn opvolging. Ze wachten liever de uitslag van de verkiezingen in Duitsland en Frankrijk af - om vervolgens de balans op te maken inzake de krachtsverhoudingen in Europa.

Dijsselbloem dwong respect af met zijn bijdrage aan het bezweren van de Griekse crisis. Hij oogstte veel bijval met zijn kritiek op de slechte gewoonte belastingsbetalers te laten opdraaien voor failliete banken. Voortaan moeten eerst de aandeelhouders en de spaarders worden aangeslagen.

Dijsselbloem wil zelf zijn termijn tot januari 2018 uitdienen

Dijsselbloem wil zelf zijn termijn tot januari 2018 uitdienen, hoewel zijn dagen als minister van Financiën zijn geteld. Het interview dat hij zondag gaf aan de Frankfurter Allgemeine Zeitung levert evenwel munitie op voor zijn tegenstanders in en buiten de Eurogroep.

Nadat hij had gewezen op de solidariteit in de eurocrisis van de noordelijke eurolanden met de 'crisislanden' verklaarde Dijsselbloem: 'Wie een beroep doet op solidariteit, heeft ook verplichtingen. Ik kan niet al mijn geld uitgeven aan drank en vrouwen en vervolgens u om steun te vragen'.

Hij weet als geen ander dat de verhoudingen in de landen van de eurozone zich de afgelopen jaren hebben verhard

Die laatste zin werd dinsdag als een onaanvaardbare belediging opgevat door de Spaanse en de Portugese regering, de Italiaanse ex-premier Renzi en de grootste fracties in het Europese parlement. Zij eisen het vertrek van Dijsselbloem. Die wilde zijn uitspraken niet terugnemen, maar verklaarde woensdag wel de uitleg ervan te betreuren. Het was niet zijn bedoeling geweest de zuidelijke eurolanden te kwetsen.

Dijsselbloem heeft zichzelf in een uiterst penibele positie gemanoeuvreerd. Hij weet als geen ander dat de verhoudingen in de landen van de eurozone zich de afgelopen jaren hebben verhard en dat hij niet door iedereen als een boven de partijen staande voorzitter wordt beschouwd. Het feit dat hij waarschijnlijk niet terugkeert als minister van Financiën in een nieuw kabinet maakt zijn zaak er niet sterker op.

De negentien ministers van Financiën maken zelf uit wie de voorzitter van hun Eurogroep is. Dijsselbloem kan niet anders dan zijn lot in hun handen leggen.