Bert Wagendorp: Ik denk dat Trump er wel klaar mee is
© de Volkskrant

Bert Wagendorp: Ik denk dat Trump er wel klaar mee is

Bert Wagendorp is niet verbaasd als blijkt dat Trump op eigen impeachment aan heeft gestuurd

Het woord 'impeachment' is gevallen, meldde NRC Handelsblad gisteren op de voorpagina. Het woord 'impeachment' was de afgelopen maanden al heel vaak gevallen natuurlijk, eigenlijk meteen al na Trumps verkiezing en meestal in verband met de vraag hoe lang hij president van de Verenigde Staten zou blijven, voor een impeachment daaraan een eind zou maken. Maar nu, bedoelde de krant, is een afzettingsprocedure voorzichtig bezig een thema te worden in het Amerikaanse Congres.

Behalve 'impeachment' is ook het woord 'Watergate' helemaal terug

Al Green, Democratisch afgevaardigde uit Texas, was gisteren het eerste parlementslid dat aankondigde dat hij gaat proberen Trump weg te krijgen, wegens obstructie van de rechtsgang. 'Niemand staat boven de wet', zei Green, 'ook de president van de Verenigde Staten niet. Onze democratie is in gevaar.' Al Green (69) leek er verdomd veel zin in te hebben. CNN's Wolf Blitzer (69) proefde gisteren met zichtbaar genot het woord 'impeachment' en volgens de zeer ervaren politieke analist van de zender, David Gergen, bevinden we ons op 'impeachment-territorium'. Ook hij leek dat niet erg te vinden.

Behalve 'impeachment' is ook het woord 'Watergate' helemaal terug. De parallellen tussen wat er nu gebeurt in Washington en wat zich daar een jaar of 45 geleden afspeelde zijn ook veel te mooi om te laten liggen. Daarom zijn de twee Watergate-helden Woodward (74) en Bernstein (73) niet meer uit de kranten en van het scherm te branden. Volgens senator John McCain (80) - die in 2008 het presidentschap aan Obama moest laten - is inmiddels sprake van een affaire van 'Watergate-formaat'.

Ik zag Bernstein op televisie en het leek wel alsof hij een verjongingskuur had ondergaan

Er zit nostalgie in alles, ook in politieke crises - Woodward was 29 toen Watergate begon, Bernstein 28, mooie leeftijden om op jacht te gaan naar de scalp van de president. Nu lijkt zich eindelijk iets te voltrekken dat erop lijkt, in grootte en in mogelijke consequenties. Ik zag Bernstein op televisie en het leek wel alsof hij een verjongingskuur had ondergaan.

Voor wie na pak 'm beet 1965 is geboren: op 6 februari 1974 kreeg Nixon vanwege Watergate een impeachmentprocedure aan zijn broek, die overigens niet direct leidde tot zijn aftreden. Nixon hield in augustus 1974 de eer aan zichzelf en vertrok voor hij kon worden weggestemd.

Het heeft er veel van weg dat het krankzinnige avontuur van het presidentschap van Donald Trump in hoog tempo naar een climax wordt gevoerd. Dat komt vooral door Trump zelf, die zulke domme blunders begaat dat het verdacht begint te worden. Het is alsof hij de problemen opzoekt en zijn tegenstanders van munitie wil voorzien.

Maar Trump is een ongeduldig man met een korte concentratieboog

Wanneer ooit uitkomt dat Trump bewust op zijn eigen impeachment heeft aangestuurd, ben ik niet verbaasd. De man zei al vrij snel dat het presidentschap hem meer tijd kostte dan verwacht en ook dat het allemaal ingewikkelder lag. In alle analyses wordt er van één ding uitgegaan, namelijk dat het behoud van de presidentiële macht Trumps eerste doel is. Maar Trump is een ongeduldig man met een korte concentratieboog: ik denk dat hij er wel klaar mee is, maar wat graag weer The Apprentice zou gaan presenteren met daarnaast elke dag een rondje golf: hij wordt volgende maand ook alweer 71.

Maar ook als dat allemaal niet zo is, en Trump wél graag president wil blijven, zit de beslissende crisis in het treurspel eraan te komen. De grote kladderadatsch: Trump versus de media, Trump versus de FBI, Trump versus de Amerikaanse democratie: het wordt een hete zomer.