'Als we nu niets doen, zullen we alles verliezen'

De scherpste opinies over de aanslag op Charlie Hebdo

De radicaal-islamitische aanslag op het satirische tijdschrift Charlie Hebdo in Parijs heeft binnen en buiten Frankrijk ontsteltenis, weerzin en woede opgeroepen.

Tony Barber, Financial Times

'Frankrijk is het land van Voltaire, maar te vaak voerde redactionele dwaasheid de boventoon (...) Dit is op geen enkele manier bedoeld om de acties van de moordenaars, die gepakt en gestraft moeten worden, te vergoelijken. Of om te suggereren dat vrijheid van meningsuiting niet geldt voor satirische prenten over religie. Het is alleen bedoeld om te zeggen dat gezond verstand nuttig kan zijn bij bladen als Charlie Hebdo en het Deense Jyllands-Posten, die vinden dat ze een slag winnen voor de vrijheid, als ze moslims provoceren, maar eigenlijk gewoon dom zijn.

Philippe Bilger - Voorzitter van het 'Institut de la parole', Lefigaro.fr

Zal men inzien dat deze groepen, deze moordenaars, die geen millimeter willen inschikken of openstaan voor andere ideeën, dat zij domweg ons land om zeep willen brengen, met zijn instellingen, zijn vrijheid en tolerantie, die ze klaarblijkelijk voor zwakheden houden? De politie zal hopelijk de daders staande houden. En dan? Op dit moment hebben we behoefte aan recht in de breedste zin van het woord, aan een sterke arm, aan echte handhaving. Wat we hebben is op zijn best een rollator. Wij moeten het met woorden doen en zij hebben wapens en de zekerheid van hun straffeloosheid! Onze Republiek boezemt geen angst in. Van haar straffen is niemand onder de indruk. Zo kunnen moordenaars een bloedbad aanrichten in Parijs.

Gisteravond sprak de president het volk toe, met de hand op het hart, en hij vertelde ons dat de strijd tegen racisme en antisemitisme een grote, nationale zaak is. Maar we zullen alles kwijtraken als we niet de moed hebben om echt iets te doen.

Klaus-Dieter Frankenberger, Frankfurter Allgemeine Zeitung

Hebben radicale moslims 12 mensen vermoord en veel anderen zwaar gewond omdat ze zich wilden wreken op het satirische tijdschrift Charlie Hebdo, dat de grote religies met graagte heeft bespot, in het bijzonder ook de islam? In elk geval richtten zij zich tegen het instituut van de vrije pers dat voor de democratische samenleving van onvoorwaardelijk belang is. Dat Frankrijk het doel van terroristen zou worden, viel te verwachten toen de Franse regering zich aansloot bij de strijd tegen de Islamitische Staat. In Frankrijk wonen miljoenen moslims die niets met de radicale islam te maken hebben. Toch doet een aanzienlijk aantal Franse moslims als jihadisten oorlogservaringen op in het Midden-Oosten. De Franse veiligheidsdienst wist van het gevaar dat kon uitgaan van hen die daarvan terugkeren. Dat dat gevaar de vorm van een bloedbad kon aannemen, kon zelfs in de ergste nachtmerrie niet gedroomd worden.  

De moordenaars hebben een zogenaamd zacht doel uitgekozen. Maar het slachtveld omvat de hele wereld, van Australië tot Parijs. In deze strijd kan van terugtrekken geen sprake zijn. In deze strijd moeten de democratieën en de gematigde islamitische landen samen optreden. De aanslag op de vrije pers vormt voor ons een essentiële uitdaging, Het is inderdaad een soort strijd tussen beschavingen. De massamoord in Parijs zal de binnenlandse confrontatie in veel Europese landen beïnvloeden. Wij moeten het hoofd koel houden. Maar het gevaar bestaat dat een grote groep in onze samenleving nu onder verdenking komt te staan.

Serge Federbusch, Atlantico.fr

Ik zie niet in waarom er geprovoceerd moet worden, en toch respecteer ik de vrijheid van meningsuiting

Voortaan zullen ook 'weldenkende zielen' begrijpen dat het zo niet verder kan. U herinnert zich nog Daniel Cohn-Bendit toen de karikaturen van Mohammed verschenen, in september 2012. Naar zijn smaak waren de verantwoordelijken bij Charlie Hebdo 'klootzakken' en 'masochisten'.
Datzelfde jaar 2012 verklaarde Laurent Fabius, toen al minister van Buitenlandse Zaken: 'De vrijheid van meningsuiting bestaat, maar ik ben absoluut tegen elke provocatie. Ik zie niet in waarom er geprovoceerd moet worden, en toch respecteer ik de vrijheid van meningsuiting.'

Navid Kermani - Iraans-Duitse schrijver, Welt.de

Dit is niet slechts een aanslag op een tijdschrift en ook niet alleen maar op de kunst. Dit is een aanslag op een Europa dat aan mensen ongeacht hun geslacht, hun geloof, hun herkomst, hun seksuele gerichtheid waarde, vrijheid en gelijke rechten toekent - ook aan moslims. Laten we dat doen wat de daders het minst welgevallig is en de slachtoffers het meest zou bevallen: laten we vrij blijven.

Patrick Martin-Grenier (Sciences-Po, Parijs), Huffingtonpost.fr

Welke houding moeten we aannemen tegen dit soort barbarij? Het is zeker niet het moment voor een polemiek, terwijl tegelijkertijd de demonstraties in Duitsland tegen de islam steeds groter worden. Het lijkt me noodzakelijk dat we blijk geven van een minimum aan nationale eenheid om op te treden tegen een aanval waarop er nog wel meer kunnen volgen. Zonder een verband te willen leggen met de auto's die onlangs op mensenmenigtes inreden, is de grootste waakzaamheid geboden ook voor dat soort agressie. Ook al is het zo dat de daders daarvan misschien niet eens aansprakelijk gesteld kunnen worden, terwijl deze aanslag op Charlie Hebdo duidelijk tevoren is beraamd.

Frankrijk verkeert in shock, is het land ook in staat van oorlog? De toestand is ernstig.

Annabel Nanninga, Jalta.nl

We hadden het monster hier geen thuis moeten bieden

En nu is het oorlog. De slachting op de redactie van Charlie Hebdo is de internationale Theo van Gogh. Handenwringende politici, woedende burgers, juichende moslims, het hele godverge- ten circus barst los in Europa. Het is de schuld van de islam. Kom mij niet aan met de miljoenen vredelievende moslims in Europa, het kan me geen reet schelen dat er ook aardige mensen bij die club horen, het is mooi geweest. We hadden het monster hier geen thuis moeten bieden. En ja, dat is lullig voor mensen die geen bloed aan hun handen hebben maar jongens, jullie geloof probeert te slopen waar het Vrije Westen voor staat en dat gaat niet lukken. Hoe veel moedige redacteuren en columnisten jullie ook afslachten. Nu is het oorlog. Wat mij betreft voeren wij, beschaafde mensen, die oorlog zonder bloedige aanslagen. Wij blijven zeggen wat we willen zeggen, doen wat we willen doen. Wij laten ons niet intimideren. Dat is onze tactiek en daarmee gaan wij dit winnen. Nu is het oorlog. (...) Wie nu nog wil onderhandelen, overleggen, nuanceren is de vijand. Wie zich gewelddadig keert tegen moslims of moskeeën is de vijand, want de enige manier waarop wij dit kunnen winnen is door de vrijheden, rechten en plichten waar wij voor staan niet zelf te besmeuren met acties van hun niveau. Onze wapens zijn woorden, rede en ratio.