Miles Mosley op Transition in TivoliVredenburg, Utrecht.
Miles Mosley op Transition in TivoliVredenburg, Utrecht. © Jelmer de Haas / de Volkskrant

Transition Festival is één groot jazz-hoogtepunt

Concert (jazz) - Transition Festival

Deze tweede, zinderende editie van Transition toont hoe ideeënrijk en veelkleurig de hedendaagse jazz is. De lange dag bood veel hoogtepunten en kwam tot een kookpunt bij Shabaka Hutchings.

Transition Festival

Jazz
8/4, TivoliVredenburg, Utrecht

De tweede editie van Transition, het aan 'jazz & beyond' gewijde festival dat zaterdag in een uitverkocht TivoliVredenburg plaatsvond, was een eclatant succes. Het programma bood een staalkaart van alles wat de hedendaagse jazz zo fris, spannend en vernieuwend maakt. Grote namen als saxofonist Branford Marsalis (hier samen met zanger Kurt Elling) naast jazzvernieuwers, zoals het pianotrio Phronesis of trompettist Christian Scott. Jazzartiesten die de crossover zoeken naar funk en pop als de bassisten Miles Mosley en Thundercat, naast impromuzikanten als pianist Kaja Draksler en gitarist Jasper Stadhouders.

Wat bijdroeg aan het succes was de handige zaalverdeling

Allemaal artiesten die tot de top van hun discipline gerekend mogen worden; samen bewezen ze tijdens zo'n dertig concerten verdeeld over zeven podia hoe ideeënrijk en veelkleurig de hedendaagse jazz is.

Wat ook bijdroeg aan het succes was de handige zaalverdeling. Het Metropole Orkest beet met solisten Ben van Gelder (sax) en Reinier Baas (gitaar) in de Grote Zaal tegen vier uur het spits af, waarna het publiek zich door het gebouw verspreidde. Wie moeilijker, experimentelere jazz wilde ondergaan, kon in de kleinere zalen boven in het gebouw terecht, terwijl de grote Ronda de verfrissende mengvorm Miles Mosley's - jazz met funk - aan een groot publiek kon presenteren.

Kamasi Washington, de grootste nieuwe van de laatste jaren, stond weliswaar niet zelf op het programma, maar zijn bandleden, onder wie Mosley en Thundercat, wel. Thundercat wisselde in de Ronda met zijn trio spijkerharde fusionloopjes af met warme funksongs.

Later op de avond was het concert van jazzvocalist-gitarist Jose James een tegenvaller. Slappe r&b-pop, ontsierd door spuuglelijke drums, deed het publiek subiet naar de uitgang snellen - de enige echte misser op een lange festivaldag met vooral hoogtepunten en bands, zoals GoGo Penguin, die uit hun comfortzone traden. Dit Britse pianotrio nam de ondankbare taak op zich een nieuwe soundtrack te verzorgen bij de film Koyaanisqatsi. Philip Glass deden ze er niet mee vergeten, maar het publiek was wel in voor een experiment.

GoGo Penguins deed Philip Glass niet vergeten, maar het publiek was wel in voor een experiment

Veel bijval was er voor de grootste namen op de affiche, het Branford Marsalis Quartet samen met Kurt Elling. Ze brachten werk van hun vorig jaar verschenen plaat Upward Spiral. Technisch razendknap, zowel de zang-scat van Elling als het snelle tempo waartoe Branford zijn kwartet opjutte. Om daarna rust te nemen in een bloedstollende versie van Stings Practical Arrangement. Het was een mooie opmaat voor de vurige set van de Britse tenorsaxofonist Shabaka Hutchings, na middernacht omringd door vijf Zuid-Afrikaanse muzikanten. Polyfone Afrikaanse ritmen, bezwerende zang en opzwepende saxpartijen brachten de Pandorazaal aan het slot van een zinderende jazzdag tot een kookpunt.