Spannend en soms uitmuntend: Bieber en Garrix maken er een historisch Pinkpopfeest van
© Paul Bergen

Spannend en soms uitmuntend: Bieber en Garrix maken er een historisch Pinkpopfeest van

'Let Me love You wordt door nagenoeg heel Pinkpop meegezongen'

Een historisch avondje, in de steigers gezet door Justin Bieber en afgemaakt met een knal door Martin Garrix. De openingsdag - en dus vooral avond - van Pinkpop 2017 was spannend, soms zelfs uitmuntend goed en kan de geschiedenisboeken in als een van de meest opzienbarende van de laatste - pak hem beet - tien jaar.

Pinkpop heeft met het programmeren van jeugdidolen als Ronnie Flex, Justin Bieber en Martin Garrix een gedurfde stap naar een nieuwe toekomst gezet. Het festival kan niet blijven teren op oude rock en klassieke popmuziek uit de seventies, en zal op enig moment een nieuw publiek moeten aanboren, uiteraard met hoofdacts die dat publiek ook aanspreken. Maar dan het liefst ook popnamen die het oudere en loyale Pinkpoppubliek niet al te zeer voor het hoofd stoten. Als de helft van een uitverkocht Megaland te Landgraaf de slotacts op het hoofdpodium niet te pruimen vindt en het terrein verlaat of met bakken bier begint te smijten, ontstaat er op de festivalweide toch een wat naargeestige sfeer.

Maar dat gebeurde niet, en dus kun je wel stellen dat Pinkpop heeft gegokt en gewonnen. En dat vooral dankzij die Bieber en Garrix, die er in een knap tweeluik een gonzend nachtje van maakten, zelfs ondanks aanhoudende en potentieel sfeervernietigende regen.

Daverende show in petto

Eerst Bieber. Die lijkt in bijna niets op de Bieber die we zagen in Gelredome te Arnhem vorig jaar. Daar stond een overdreven nonchalante en ongeïnspireerde jongen nadrukkelijk te 'lipsyncen', en zelfs af te geven op zijn gillende fans. Om kwart over negen treedt in Landgraaf een Bieber aan - in een extreem cool joggingpak - die er overduidelijk zin in heeft, en die weet dat hij een daverende en visueel spetterende show in petto heeft voor Pinkpop.

Vanaf de eerste nummers, en vooral Get Used To It en I'll Show You dreunen de sterk op hiphop en dance leunende bassen van Bieber over het festival: een donderend en uitstekend geluid. Bieber zingt geconcentreerd en bestudeerd laconiek, maar soms zelfs met overgave, ook in zijn verplichte blokje solo-werk met gitaar. Maar het belangrijkste: Bieber dringt door tot de achterste rijen van de weide, ook omdat hij simpelweg voldoende hits in huis heeft om iedereen bij de les te houden en blij te maken.

Gedurende de tweede helft van zijn Pinkpopshow, helaas nog altijd in de regen, ontbrandt een verwarmende licht- en vuurwerkshow, waarin Bieber hits als Children - wat een heerlijke dancetrack is dat toch - en Purpose oppookt tot gloeiende stadion-anthems. Bij Baby wordt de Bieber-show een echt feestje, net als de uitvoering van Let Me love You, dat door nagenoeg heel Pinkpop wordt meegezongen.

Het werkt, constateer je dan al. En al valt er best wat aan te merken op Biebers show (de pauzes tussen de nummers zijn rommelig, en zijn toespraakjes tot de fans blijven warrig en onhandig: veel warmte straalt de persoonlijkheid Bieber nog altijd niet uit), je krijgt zaterdagavond toch een blik op het nieuwe Pinkpop, dat die massale en verbindende zomeravondpopsfeer nu ook kan creëren bij de pop van de opstormende jeugd. En dat is dus muziek waarvan de lijnen worden uitgezet door van tevoren opgenomen producties. Muziek uit - deels - een kastje, dus. Al speelt de jazzrockende band van Bieber er soms met bezieling en schril gillende gitaartjes overheen, en danst zijn dansteam vol overgave op een kletsnatte catwalk.

En met die show van perfect over het terrein rollende r&b, dance en soms behoorlijk heftige dubstepbassen plaveit Bieber natuurlijk de weg voor de slotact van zijn vriend Martin Garrix, die direct na Bieber aantreedt op het hoofdpodium en het publiek dus nauwelijks de tijd geeft om na te denken over een eventueel voortijdig vertrek richting campings en warme douches.

Subtiel en smaakvol

De set van Garrix - hoe jong de Nederlandse top-dj ook is - lijkt bijna een retrospectief op zijn carrière. Hij knoopt dancehits waarmee hij een jaar of vijf geleden doorbrak aan nieuwe, meer op vocale pop georiënteerde tracks, en dat doet hij subtiel en smaakvol.

De climaxen - waarbij steeds wat vuurwerk omhoog mag spuiten vanachter het podium - zijn op een paar handen te tellen, en Garrix geeft vooral een blik op de gelaagdheid en subtiliteit van zijn muziek, ook met een betoverend mooie lichtshow die ook eerder lijkt te kleuren in pasteltinten dan met fluorescerende lichtbommen.

Ook een gewaagde keuze van Garrix: hij had makkelijk vol op het orgel kunnen gaan en zijn EDM in een beukende maar toch ook wat platte mix over Pinkpop kunnen jagen, om de aandacht van het volle veld maar vast te houden. Dat doet hij niet. Hij gaat voor de nuance, en stapelt pas bij de finale en tracks als Together de bassende climaxen op elkaar. En ook bij Garrix, en dus tot ver over twaalven, loopt het terrein niet leeg en blijft iedereen, jong en oud, geboeid genoeg om het spektakel te blijven volgen.

Het zal voor de ouwe Pinkpoprockers, die toch wat richting de achterste regionen van het festivalterrein waren geschoven, echt even wennen zijn geweest, vooral die show van Garrix. Wat gebeurt er nu eigenlijk op dat podium, die jongen staat daar maar achter die dj-set, met zijn armen te zwaaien - dat soort bedenkingen kun je natuurlijk maken. Maar ook de vele hits van Garrix, en vooral de fijne volgorde waarin ze voorbij komen, maken het slot van dag één hartverwarmend. Hij en Bieber openden de poorten naar een nieuw Pinkpop, waar nu kennelijk toch ook ruimte is voor grote, en zelfs kunstzinnige dance-acts van wereldklasse.

Je vraagt je zelfs even af wat punk- en rockacts als Green Day en Kings of Leon hier de komende dagen tegenover moeten zetten.

Lees meer over Pinkpop

De publiekssamenstelling op Pinkpop lijkt in de verste verte niet op die van voorgaande jaren. Hoofdbestanddeel openingsdag Pinkpop? Meiden, meiden en nog meer meiden

Wat vindt Volkskrant-muziekredacteur Robert van Gijssel ervan dat Justin Bieber op Pinkpop staat? 'Getuigt van lef, al had ik liever Ed Sheeran gezien'

De aankondiging van Bieber zorgde voor de nodige reacties. 'Voor iedereen die zich nu vanuit zogenaamde artistieke overwegingen tegen Bieber keert: je bent je eigen opa geworden.'