Robin Pecknold (r), de zanger van de Fleet Foxes op een muziekfestival in Portugal (2011).
Robin Pecknold (r), de zanger van de Fleet Foxes op een muziekfestival in Portugal (2011). © EPA

Robin Pecknold vond het tijd voor bezinning

CD (pop)

Na twee schitterende en onverwacht succesvolle albums vond Robin Pecknold, spil en zanger van indiefolkband Fleet Foxes, het tijd voor bezinning. Hoe verder na dat debuut vol prachtliedjes en die opvolger waarop bij vlagen het experiment werd gezocht?

Fleet Foxes (pop) Crack-Up - Nonesuch/Warner

Ruim zes jaar na Helplessness Blues (2011) is hij er eindelijk uit: Crack-Up gaat door waar Helplessness Blues ophield (letterlijk: het openingsdrieluik sluit aan op de afsluiter uit 2011) om vervolgens nóg meer het experiment te zoeken.

Het was geen toeval dat het negen minuten lange middenstuk van het album als single werd uitgebacht: dat prachtige Third of May/Odaigahara geeft precies aan wat Pecknold wil, namelijk de oude Fleet Foxes-ingrediënten (folk en hemels galmende samenzang) gebruiken als basisbestanddelen voor meanderende progfolk en in elkaar overvloeiende twee- en drieluiken die soms naar Animal Collective of Grizzly Bear neigen (Cassius).

Net als je begint te verlangen naar een eenvoudig stukje pop, komt Fool's Errand voorbij. Nog zoiets lichts was wel fijn geweest, maar veel meer valt hier niet te klagen. Volgend weekend speelt Fleet Foxes op festival Down The Rabbit Hole in Ewijk bij Nijmegen.