De Nederlandse band Moss in 2010 tijdens een optreden in Paradiso.
De Nederlandse band Moss in 2010 tijdens een optreden in Paradiso. © ANP

Moss-album is hoogtepunt in de Nederlandse rockmuziek

CD (Pop) - Moss

Voor het vijfde Moss-album schreef voorman Marien Dorleijn eerst alle liedjes, die hij vervolgens samen met de band in tien dagen tijd opnam in de Antwerpse studio van dEUS. Of het deze voor de band nieuwe werkwijze is of het productionele toezicht dat Arne van Petegem (ook bekend als Styrofoam) hield, feit is dat Moss op Strike beter klinkt dan ooit.

Tussen de dertien liedjes valt geen enkel minder moment te bespeuren. Het geluid is gelaagd, elektronica en gitaren stapelen zich smaakvol op, en er is meer dan voorheen ruimte voor soepele funky baslijnen. De liedjes zijn soms vol, maar blijven altijd transparant en luchtig. Ieder nummer ademt een eigen sfeer. Zanger Dorleijn zingt soms vertwijfeld (Ghosts), dan weer breekbaar en altijd wordt er een spannend arrangement omheen gebouwd. Tintelende synths, stuwende bas en een enkel strijkje (heel fraai in het titelnummer): het geluid is tot de uiterste perfectie verzorgd. Voor de nummers wordt vaak lekker de tijd genomen, maar ook in puntige fellere liedjes als I Don't See You Thriving overtuigt Moss als nooit tevoren.

Wonderschoon melodielijntje, fraaie zang. Laat die zomer maar komen. Het is lang geleden dat er zo'n rijk gevarieerd indierockalbum verscheen. Een plaat ook met een flinke spanningsboog. Als na krap drie kwartier het al eerder uitgebrachte My Decision komt is de neiging op te springen en mee te dansen op de bezwerende gitaarakkoorden niet meer te onderdrukken. Het even toegankelijke als avontuurlijke Strike is behalve het beste Moss-album een hoogtepunt in de Nederlandse rockmuziek van de laatste vijf jaar.