Lorde sprankelt een stuk minder
© RV

Lorde sprankelt een stuk minder

Wat was ze in 2013 een geweldige debutante, de destijds 16-jarige Ella Yelich-O'Connor oftewel Lorde, Nieuw-Zeelandse maakster van hitgevoelige elektropop met een alternatief, duister randje. Royals, Tennis Court; wat een hits.

pop
Lorde
Melodrama Republic/Universal

Het gevaar is dan dat platenlabel en dure producers de boel op album nummer twee gladstrijken en opblazen om het succes te maximaliseren. En dat de lol er dientengevolge in één klap af is.

Het eerste voorproefje van haar nieuwe album Melodrama, Green Light geheten, was wat dat betreft een geruststelling: een mooi pianoliedje dat plots de dansvloer bestormt. Typisch Lorde. Heel goed. Maar hoe klinkt de rest?

Eerst het goede nieuws: ook in een liedje als Homemade Dynamite is Lorde nog zichzelf, een niet-Amerikaanse tegenhangster van Lana Del Rey en hitlijstkoningin van het spannender soort.

Het slechte nieuws: melodrama sprankelt toch wel een heel stuk minder dan de eersteling. Lorde is 20, ze heeft haar eerste echte opdoffer in de liefde gehad en dat leidt hier tot te veel pianoballads die maar niet opstijgen, zoals Hard Feelings en Writer in the Dark.

Kort na het midden zakt de plaat pijnlijk in, waarna in het te gezwollen nummer Perfect Places alsnog gebeurt wat je had gevreesd: een Lorde die klinkt zoals te veel anderen klinken. Jammer.