Violiste Lisa Batiashvili solist op Prinsengrachtconcert in 2014.
Violiste Lisa Batiashvili solist op Prinsengrachtconcert in 2014. © ANP

Dit jaar geen solist op roerig Prinsengrachtconcert, maar kwetsbaar Brodsky Quartet

Werkt dat, een kwetsbaar strijkkwartet op het roerige Prinsengrachtconcert? Jazeker, zeggen zowel de organisator als het Brodsky Quartet zelf.

Het Prinsengrachtconcert wordt dit jaar verzorgd door het Brodsky Quartet. Het is voor het eerst dat een strijkkwartet de hoofdact is op het jaarlijkse concert op de Amsterdamse gracht. Het vindt plaats op zaterdag 19 augustus en wordt op NPO 2 uitgezonden door de Avrotros. Vorig jaar werd het door 637 duizend mensen bekeken - alleen de concertregistraties van André Rieu scoren beter als het gaat om klassieke muziek op tv (Rieu in Boekarest haalde eind december 1,4 miljoen kijkers).

Meestal staat het Prinsengrachtconcert, dat sinds 1982 wordt georganiseerd, in het teken van één beroemde solist. Onder anderen pianist Lang Lang, sopraan Eva-Maria Westbroek en violisten Janine Jansen en Maxim Vengerov waren er te gast. Nu kiest de organisatie voor een traditionele kamermuziekbezetting die juist een intieme en intellectuele connotatie heeft.

De vraag is: werkt dat, in de open lucht, met toeterende en met flessen rosé volgeladen bootjes rond het als podium dienstdoende ponton?

Ik denk dat het Brodsky Quartet ertoe in staat is om de concentratie bij het publiek af te dwingen

Presentator Hans van den Boom

Concentratie bij het publiek

'Een strijkkwartet heeft iets kwetsbaars, dat vinden wij juist het spannende eraan', zegt presentator Hans van den Boom, die met het idee kwam om de Brodsky's uit te nodigen. 'De pareltjes op het Prinsengrachtconcert zijn vaak de tedere, zachte stukken. Ik denk dat het Brodsky Quartet ertoe in staat is om die concentratie bij het publiek af te dwingen.'

Bovendien bieden gasten de nodige variatie. Nino Gvetadze speelt mee op piano, bandoneonspeler Marcelo Nisinman is er voor de tangotoets. Het Prinsengrachtconcert, vindt Van den Boom, moet zowel verrassen als een feest van herkenning zijn. Dus klinken ook de nodige hits: de Cavatina uit Beethovens kwartet Opus 130, het Adagio uit een strijkkwartet van Samuel Barber dat bekend werd als het Adagio for strings. Aan het slot klinkt traditiegetrouw een bewerking van Aan de Amsterdamse grachten.

Tekst gaat verder na de foto.

'We willen topkwaliteit neerzetten, maar wel een breed publiek aanspreken', zegt Van den Boom. 'Het moet scoren. Ik weet ook niet of ik zelf - en ik ben een liefhebber - geboeid zou blijven als ze twee volledige strijkkwartetten zouden spelen. Zo werkt tv gewoon niet.'

Weinig strijkkwartetten gaan al zo lang mee als het in 1972 opgerichte Brodsky Quartet. Het brak internationaal door met opnames van de volledige strijkkwartetten van Dmitri Sjostakovitsj. Bij het poppubliek werd het Britse viertal bekend door de samenwerking met Elvis Costello, met wie ze het album The Juliet Letters (1993) opnamen. 'We mikken natuurlijk op de jongere oudere die het ensemble kent van Costello', zegt Van den Boom.

Het is high profile en tegelijkertijd Amsterdams-gezellig. Die sfeer is ongeëvenaard

Daniel Rowland

Amsterdams-gezellig

En er was nog een wat banalere reden om juist het Brodsky Quartet te benaderen. De eerste violist, Daniel Rowland, is half-Nederlands. Rowland, geboren in het oprichtingsjaar van de groep, maakt inmiddels tien jaar deel uit van het kwartet.

Rowland zag het Prinsengrachtconcert vaak. Al sinds zijn studietijd woont hij (Nederlandse moeder, geboren in Londen, opgegroeid in Twente) om de hoek van de locatie waar het concert plaatsvindt. 'Toen ik werd benaderd, twijfelde ik er niet over dat we het moesten doen', zegt hij. 'Ik liet mijn collega's beelden zien van eerdere edities. Ik zei: guys, dit is echt the coolest gig ever. Het is high profile en tegelijkertijd Amsterdams-gezellig. Die sfeer is ongeëvenaard.

'Ik denk dat wij er geen moeite mee zullen hebben om op zo'n groot podium te spelen. We communiceren graag met het publiek en spelen op onze cellist na staand, dat helpt ook. We kunnen niet alleen intiem, maar ook heel theatraal spelen. En in zo'n zachte passage moeten we het publiek naar ons toe zuigen.'