Een ode aan de melkbussen, pompoenen, boobies

Wereldborstendag

Geen blote borst meer op het strand en alomheersende tepelangst: hoog tijd voor een vrolijk eerherstel.

Ik schrijf dit met blote borsten. Het is namelijk behoorlijk heet. Een van de laatste mooie dagen. Als ik naar beneden kijk, kan ik ze zien. Ze zijn vrij groot omdat ik ben aangekomen de afgelopen tijd. Zachtjes bewegen ze een beetje mee met de woorden die ik typ. Het zijn eigenlijk gewoon vethoopjes. Spek met speentjes. Bergjes vlees en klieren met een kek roze hoedje erop. Soms raak ik ze even aan, of houd ze in mijn hand. Het past niet helemaal meer, maar dan knijp ik een beetje.