De oude patriarch was gestorven

Column Sylvia Witteman

De oude patriarch was gestorven, met achterlating van een imposant nageslacht. De kerk zat vol treurende nazaten, goeddeels boomlang, net als hij, en met nét zo'n bovenlip. Voor de kleinkinderen, schutterig in hun nette bloesjes, was het hun eerste sterfgeval, dus het gebeier van de doodsklokken hakte er nogal in. De ongewone tranen van hun ouders deden de rest: al gauw zat iedereen door Casta Diva heen te snikken.

Alleen de kraaien hielden het droog, want die zien zoiets elke dag. Zes jonkies om de kist te dragen, met handschoentjes en gelegenheidsscheidingen onder die malle hoedjes; en één ervaren opperkraai met een goedmoedige kop, die naar het gedurig troosten was gaan staan en benen die niet meer anders kónden dan respectvol schrijden.

Volg en lees meer over:

Reacties (6)

U hebt javascript nodig om een reactie achter te laten.
Plaats een reactie Nog 600 tekens
  • Heraclitus -
    Buitengewoon indrukwekkende aanvulling op de Week van de hoofdredacteur. Of ik dat meen, is vers twee.
  • jannieke -
    Prachtig.
  • Déesse-en-France -
    Mooi. Gecondoleerd,
  • helap -
    sterkte
  • Marikie2 -
    Mooi, Sylvia...
  • Klaver 47 -
    Zo gaat dat.