Alles wordt geaccepteerd, behalve autorijdyslexie
┬ę de Volkskrant

Alles wordt geaccepteerd, behalve autorijdyslexie

Is het mogelijk hier een praatgroep voor op te richten?

'Ik heb heel veel vragen over dyslexie', hoorde ik laatst iemand zeggen tegen een dyslectische vriend. (Probeer anders even in een vloeiende beweging dyslectisch op te schrijven, dan denk je vanzelf dat je het bent.) De vragen waren van het genre 'Kun je het in gradaties hebben?' en 'Is het erger of minder erg in een andere taal?' Leuke vragen, en we zaten allemaal geïnteresseerd mee te luisteren terwijl de ander beschreef hoe hij ooit de spelling van het woord Franse 'oui' had moeten leren.

Maar terwijl ik zo empathisch mee zat te knikken, dacht ik ook aan mezelf.