De laatste twee weken verslechterde zijn toestand snel. Hij at en dronk bijna niet meer en raakte vorige week enige tijd in een coma. Wanneer de schrijver wordt begraven is nog niet duidelijk. Wel maakte zijn levensgezel al eerder duidelijk dat dat in zijn woonplaats Machelen aan de Leie zou zijn, enkele kilometers onder Gent.
Reves werk heeft een enorme invloed uitgeoefend op de literatuur. Zijn debuut De avonden was een blikseminslag in het verdoofde, na-oorlogse Nederland. In die droefgeestige, humoristische ‘wintervertelling' was alle wanhoop en uitzichtloosheid samengebald van jongeren die tijdens de Tweede Wereldoorlog opgroeiden. Oudere critici griezelden van dit ‘naargeestige' werk, maar voor de jongeren was Simon van het Reve, zoals hij zich noemde, hun held. De publicatie van de twee ‘brievenboeken', Op weg naar het einde (1963) en Nader tot U (1966), waarin Van het Reve openlijk uitkwam voor zijn homoseksualiteit en een zeer particulier religieuze visie uiteenzette, veroorzaakten heibel. Reve, aangeklaagd wegens godslastering, werd in 1968 vrijgeproken.
Gerard Kornelis van het Reve werd op 14 december 1923 geboren in Amsterdam. Hij groeide op in een streng communistisch milieu. Zijn ‘sektarische' jeugd zou doorwerken in al zijn boeken, maar vooral in Oud en Eenzaam (1978). Hij zou altijd een rabiate afkeer blijven vertonen tegen al wat zich links of socialistisch noemde. De mythische, sprookjesachtige wereld die hij schiep in zijn werk, en zijn ‘romanties-dekadente' versie van religie, vormden voor hem tegengif tegen de ingegoten leer uit zijn kinderjaren. In Moeder en Zoon beschrijft Reve zijn aarzeling die vooraf ging aan zijn toetreding tot de Rooms-Katholieke kerk.
In 1969 kreeg hij de P.C. Hooftprijs voor zijn hele oeuvre, uit handen van minister Marga Klompé, die hij bijh die gelegenheid hartelijk zoende. In hetzelfde jaar 'trouwde' hij met zijn vriend Willem Bruno van Albada (‘Teigetje'), een gebeurtenis die een van de eerste 'media-events' rondom Reve was. Hij ging in de jaren zeventig en tachtig gretig in op uitnodigingen van de ‘verrekijk' om zijn visie op leven en maatschappij uiteen te zetten, hing dan met verve de pias uit, en was altijd goed voor een paar provocerende oneliners.
