Franse kunstenaar laat zich permanent filmen

Het idee ontstond tijdens een ontmoeting van Boltanski met de Australische zakenman David Walsh.

Walsh is miljonair, wijnverzamelaar, wiskundige en een van ’s werelds grootste collectioneurs. Naar het schijnt bezit hij 1.300 antieke en hedendaagse kunstwerken, van onder anderen Chris Ofili, Jan Fabre, Candice Breitz en AES+F.

Volgend jaar opent zijn Museum of Old and New Art in Hobart, op het eiland Tasmanië, ten zuiden van het Australië.

Maar belangrijker: de Australiër is ook een fervent gokker die, volgens eigen zeggen, nog nooit een weddenschap heeft verloren.

Nu hij frequent uit casino’s wordt geweerd, heeft hij zijn gokverslaving naar de kunst verlegd: het project met Boltanski is op een weddenschap gebaseerd, als een soort hypotheek. Walsh betaalt Boltanski voor het project maandelijks. Als de kunstenaar binnen acht jaar sterft, heeft de verzamelaar het kunstwerk voor een prikje. Houdt de kunstenaar het langer vol, dan moet de Australiër het volle pond voor het werk betalen.

In het werk van Boltanski speelt de herinnering aan het verleden (vooral de Tweede Wereldoorlog – Boltanksi is een zoon van een Russische Joodse arts) een grote rol. In veel projecten en fotowerken verzamelt en rubriceert hij beelden en geluiden van vroeger, zoals zijn bibliotheek van hartslagen, die op een Japans eiland zal worden ondergebracht. Boltanski heeft het project met Walsh een ‘wedstrijd met de duivel’ genoemd.