Mirren en Rickman houden Eye in the Sky in het gareel
©

Mirren en Rickman houden Eye in the Sky in het gareel

Het uiterst strak gemonteerde Eye in the Sky is zo opwindend als een oorlogsverhaal op afstand maar kan zijn. In dit hectische geheel is de cast goed op dreef, en dan met name Helen Mirren en Alan Rickman.

Bommen, bureaucratie en broden, zo zou de slagzin voor Eye in the Sky kunnen luiden. De film concentreert zich op een internationale, op afstand gecoördineerde militaire operatie, die een stel zelfmoordterroristen moet uitschakelen, voordat ze hun schuilplaats in Nairobi verlaten met stevig bepakte bomgordels.

De enige agent ter plaatse (Barkhad Abdi) stuurt kunstig vermomde minicamera's door het terroristenhol, terwijl dronepiloot Watts (Aaron Paul) vanuit zijn trailer in Nevada de drone boven Nairobi bedient; misschien zal hij uiteindelijk een raket moeten afvuren. In een legerbasis aan de andere kant van de oceaan wordt het commando gevoerd door de Britse kolonel Powell (Helen Mirren), die zelf per telefoon en mail instructies krijgt van luitenant-generaal Benson (Alan Rickman) en diens regeringsdelegatie.

Uitgestelde druk op de knop

Helen Mirren kan alles

We wisten al dat ze alles kon: spion, hoerenmadam en koningin Elizabeth. Nu spant actrice Helen Mirren de kroon als badass legerkolonel in Eye in The Sky, een rol bedoeld voor een man. Lees hier het profiel. (+)

Eye in the Sky. Thriller. Regie Gavin Hood. Met Helen Mirren, Alan Rickman, Aaron Paul, Barkhad Abdi, Aisha Takow, Phoebe Fox, Richard McCabe, Jeremy Northam, Monica Dolan, Iain Glen. 102 min., in 27 zalen.

Hoe fragiel dit hiërarchische bouwsel is, blijkt wanneer Watts met zijn drone een kind ziet, dat vlakbij het doelwit haar broden gaat verkopen. Een raketaanval zou haar hoogstwaarschijnlijk het leven kosten. Watts weigert daarom de raket te lanceren en zet zo de ethische implicaties van de actie op scherp: valt het sparen van één leven te rijmen met de eventuele gevolgen van een zelfmoordaanslag? Wat als de bij de operatie betrokken gezagvoerders naar elkaar beginnen te wijzen, terwijl de tijd dringt?

Het uiterst strak gemonteerde, grotendeels in realtime spelende en actuele Eye in the Sky schakelt in hoog tempo tussen de locaties en is zo opwindend als een oorlogsverhaal-op-afstand kan zijn. De alsmaar uitgestelde druk op de knop maakt het geheel zo gekmakend spannend, dat je soms alleen al daarom wenst dat er niet meer gepraat maar geschoten wordt.

Lief klein meisje

Gelukkig pingpongen scenarist Guy Hibbert en regisseur Gavin Hood (Tsotsi, Rendition) de dilemma's van de personages ook naar de toeschouwer. 'Ik hoop dat het niet in uw oordeel meeweegt dat dit een lief klein meisje is', zegt Benson, wanneer hij en zijn regeringsdelegatie het meisje achter haar broden zien zitten. Op dat moment lijkt hij het publiek direct lijkt aan te spreken: wat zou ú doen?

In dit hectische geheel is de cast goed op dreef, en dan met name Mirren en de in januari overleden Rickman. Rickman, in zijn op een na laatste rol, speelt Benson mooi flegmatisch; Mirren geeft haar kolonel iets bits, zonder dat het overdreven wordt. Zij houden de film in het gareel, ook wanneer de thrillersfeer omslaat in satire. De ene minister die met diarree op de wc zit als hij wordt gebeld, de andere die net aan het tafeltennissen is in Peking: een onsje minder ironie had ook gemogen.