Still uit Voir du pays.
Still uit Voir du pays. ©

Knappe dreiging in opmaat voor een normaal burgerleven

Film (Drama) - Voir du pays

Het scenario is een onderzoek naar zowel oorlogstrauma's als de standvastigheid van vrouwen in een mannenwereld. De Coulins, die de film samen schreven en regisseerden, leggen een knappe dreiging over het verhaal van de ex-militairen.

Wie in de Franse legerstad Lorient opgroeit, heeft twee mogelijkheden. Of je wordt een militair, of je trouwt er een. Delphine en Muriel Coulin laten dat een van hun hoofdrolspelers zeggen in Voir du pays. De zussen kunnen het weten, want zij komen er vandaan en maakten er hun tweede speelfilm over.

In Voir du pays keren twee vrouwelijke militairen, jeugdvriendinnen, terug uit Afghanistan. Voordat zij terug naar huis mogen, maken ze een tussenstop op Cyprus. Daar worden zij en hun collega's onder begeleiding van een team legerpsychologen weer klaargestoomd voor een normaal burgerleven. Geen boerka's, maar bikini's. Nooit meer kans op een bermbom. Trauma's moeten achterblijven in het allinclusiveresort waar ze met behulp van virtual reality de ergste gebeurtenissen moeten herbeleven.

Voir du pays

Drama

Regie: Delphine en Muriel Coulin

Met Met Ariane Labed, Soko

102 min., in 14 zalen.

'Decompressie' wordt dit proces genoemd, en dat is een prachtige, bezwerende term: het is alsof je langzaam een ventiel open draait en voorzichtig de lucht laat ontsnappen. Maar zo werkt het in de praktijk niet. Niet in zo'n door testosteron geregeerde groep waarbij een militair die zijn emoties laat zien snel voor 'wijf' wordt uitgemaakt. Niet als alle terugkerende militairen in meer of mindere mate last hebben van PTSS-symptomen als slapeloosheid en opvliegendheid. In Voir du pays wordt de druk alleen maar opgevoerd door drank en terugkerende herinneringen. De spanningen worden duidelijk in spelletjes die elk moment uit de hand kunnen lopen. Zo leggen de Coulins, die de film samen schreven en regisseerden, een knappe dreiging over het verhaal. Er gaat hier iets gebeuren, de vraag is wat en door wie.

Het resort op Cyprus is een slim gekozen decor: de grens van democratisch Europa, symbool voor alles waar de militairen voor hebben gevochten. Het maakt het contrast tussen de verdoofde mannen en vrouwen in hun sekseloze trainingspakken en de roodverbrande, zuipende, schaarsgeklede toeristen, die al die ex-militairen op hun vakantiestek maar vervelend vinden, even visueel als veelzeggend.

Seksisme is onbedoeld en terloops

Juist omdat het wordt verteld vanuit vrouwelijk perspectief, onderscheidt Voir du pays zich van andere films over moderne oorlog en de immateriële kosten daarvan. Maar voor de Coulins lijken de vrouwelijke militairen, prachtig gespeeld door Ariane Labed en Soko, helemaal niet te verschillen van hun mannelijke collega's, in uiterlijk noch gedrag. Seksisme is onbedoeld en terloops. Maar uiteindelijk blijkt het scenario, waarmee de Coulins tijdens het filmfestival in Cannes een prijs wonnen, evenzeer een onderzoek naar oorlogstrauma's als naar de kwetsbare standvastigheid van vrouwen in een mannenwereld.