The Eagle Huntress
The Eagle Huntress ©

Gelikte documentaire over arendjacht met overtuigende heldin

Film - The Eagle Huntress

Otto Bell zette veel in scène, maar met de overtuigende heldin Aisholpan had dat eigenlijk niet gehoeven. The Eagle Huntress ziet er gelikt uit. De commerciële achtergrond van de maker is meteen duidelijk.

Ze is pas 13, maar ze weet precies wat ze wil. De Kazachse Aisholpan, opgegroeid op de Mongolische steppe, wil een arend trainen voor de jacht op vossen en andere kleine dieren. Precies zoals het al generaties lang in haar familie gedaan wordt. Door de mannen.

Vrouwen horen niet te jagen en jonge meisjes al helemaal niet. Toch maken Aisholpans ouders geen enkel bezwaar als ze de plannen van hun dochter vernemen. Het meisje is zo vastberaden - en ook zo getalenteerd -dat niemand in haar omgeving eraan twijfelt dat ze haar doel zal bereiken.

De arendjacht is in de loop der tijd van een traditionele leefwijze geëvolueerd tot een tak van sport die veel toeristische belangstelling trekt. Een fotoserie van Aisholpan met een arend ging in 2015 de wereld over en trok de aandacht van de Brit Otto Bell, die onmiddellijk een film wilde maken over het dappere meisje. Bell had zoiets nooit eerder gedaan; hij maakte tot dan toe korte bedrijfsfilms voor opdrachtgevers met een flink budget. Dit was andere koek. Met een kleine crew en minimale middelen reisde hij naar Kazachstan.

Een fotoserie van Aisholpan met een arend ging in 2015 de wereld over en trok de aandacht van de Brit Otto Bell, die onmiddellijk een film wilde maken over het dappere meisje

The Eagle Huntress

Documentaire

Regie Otto Bell

Met Aisholpan Nurgaiv

87 min.

in 18 zalen

Ondanks de beperkingen blijft de commerciële achtergrond van de filmmaker duidelijk zichtbaar. The Eagle Huntress ziet er gelikt uit. Het prachtige berglandschap wordt breeduit geetaleerd in drone-shots, terwijl opnamen met GoPro-camera's de actiescènes van adrenaline voorzien. Grote delen van de film werden in scène gezet; geen ongewone praktijk in documentaires, maar het gebeurt niet vaak zo opzichtig.

In een laat stadium verbond Star Wars-actrice Daisey Ridley zich aan de film. Haar voice-over moet de film (nog) geschikter maken voor een jong publiek, maar voegt niets toe: ook zonder extra uitleg wordt duidelijk hoe stoer Aisholpan is. Het meisje klimt zonder blikken of blozen over een steile bergwand om een geschikt arendsjong te vangen, boekt onmogelijke records met het dier en wint alsof het niets is een belangrijke wedstrijd.

Met zo'n overtuigende heldin kan de film niet meer de mist ingaan. Dat Bell er van tijd tot tijd, volledig overbodig, een Disney-achtig drama van probeert te maken, is hem vergeven. De nuchtere Aisholpan trekt zich er toch niets van aan.

Ondanks de beperkingen blijft de commerciële achtergrond van de filmmaker duidelijk zichtbaar. The Eagle Huntress ziet er gelikt uit