It comes at night
It comes at night ©

Dreigend onheil wordt subliem in beeld gebracht

Film - It Comes at Night

Met een uitmuntend spelende cast en uitgekiend camerawerk is Trey Edward Shults erin geslaagd dreigend onheil subliem in beeld te brengen. Wat zich heeft verstopt in het donker, pulkt aan het laagje beschaving van de overlevers.

It Comes at Night

Thriller

Regie: Trey Edward Shults

Met: Joel Edgerton, Christopher Abbott, Kelvin Harrison Jr., Carmen Ejogo, Riley Keough

97 min.

45 zalen

It Comes at Night begint met het diepe geluid van een rasperig ademende man. Hij is oud en stervende. Zijn lijf zit onder de bloeduitstortingen. 'Laat het los', klinkt de stem van zijn dochter buiten beeld, zachtjes doch aanmoedigend. Het is een intens, intiem en hartverscheurend aanzicht, overtuigend als de apotheose van een sterk familiedrama.

Vervolgens draait de camera een slag en volgt een onthulling die de intimiteit van de stervensscène in een nieuw licht plaatst: de vrouw draagt een gasmasker. Dan wikkelt haar echtgenoot het lichaam van de man in een doek, legt hem in een kruiwagen en rijdt hem naar een kuil in het bos. Daarna legt hij een kussen op het gezicht, schiet hem door het hoofd, gooit het lichaam in de kuil, giet er benzine overheen en steekt het in brand.

Het moment is in een oogwenk getransformeerd tot een scène zoals je die kent uit zombiefilms, of om het even welke film waarin een besmettelijk virus het voortbestaan van de mensheid bedreigt. Na het afscheid volgt een zakelijk uitgevoerde reeks gruwelijke handelingen die nodig zijn om de levens van de overlevenden niet in gevaar te brengen.

Vader Paul (Joel Edgerton), moeder Sarah (Carmen Ejogo) en hun 17-jarige zoon Travis (Kelvin Harrison Jr.) zijn de overblijvers, ergens in een hut in de Amerikaanse bossen. Travis wordt geplaagd door nachtmerries over zijn zwarte smurrie brakende opa.

Een insluiper doet een ultiem beroep op het laatste restje vertrouwen en menselijkheid van het gezin: is deze man inderdaad slechts op zoek naar water voor zijn eigen familie? In hoeverre is het gevaarlijk hem te helpen?

Trey Edward Shults haakt gretig in op de grote golf postapocalyptische films die de toeschouwer vanaf het begin in het onbestemde niemandsland stort

De 29-jarige Amerikaanse regisseur-scenarist Trey Edward Shults (twee jaar geleden gedebuteerd met het eigengereide en vooral op filmfestivals vertoonde familiedrama Krisha) liet zich voor It Comes at Night merkbaar inspireren door talloze genreklassiekers waarin angst en paranoia het vertrouwen decimeert binnen een geïsoleerd groepje mensen (van Night of the Living Dead tot The Thing). En hij haakt gretig in op de grote golf postapocalyptische films die de toeschouwer vanaf het begin in het onbestemde niemandsland stort dat werd veroorzaakt door een nauwelijks nader benoemde wereldramp (van Hanekes Le temps du loup tot The Road en, begin dit jaar nog, Into the Forest).

Shults slaagt erin zijn film op te tillen. Dankzij een uitmuntend spelende cast (met een kleine rol voor Riley Keough, de kleindochter van Elvis Presley die met interessante keuzen langzaam haar weg in de internationale filmwereld lijkt te vinden) en uitgekiend camerawerk, dat leidt tot de fijnbesnaarde verbeelding van dreigend onheil.

Vooral de nachtscènes - gesluip met zaklamp en olielantaarn door het bos - zijn fraai. Wat zich daar verstopt in het donker, pulkt aan het laagje beschaving van de overlevers. Dat zie je niet alleen, je gelooft en voelt het ook.