Creed maakt Rocky weer sympathiek en kwetsbaar
©

Creed maakt Rocky weer sympathiek en kwetsbaar

Noem het een comeback. Veertig jaar na zijn eerste filmoptreden, in 1976, maakt Rocky weer kans op een Oscar. Sylvester Stallone, destijds genomineerd als beste hoofdrolspeler en scenarist (de film won uiteindelijk in de categorieën film, regie en montage), maakt nu kans op een beeldje voor beste bijrol.

Tegelijk is het ruim twee uur lange boksepos Creed, vanaf deze week te zien in de Nederlandse bioscoop, ook weer géén echte Rocky. Diens ringavonturen eindigden immers in het zesde deel Rocky Balboa, uit 2006. Behoorlijk definitief: de toen al gepensioneerde, maar herintredende bokskampioen had er aan het slot écht genoeg van.

En toen meldde zich een jonge, talentvolle regisseur bij de beheerders van de Rocky-sage; Ryan Coogler, die hoge ogen gooide met zijn actuele politiegewelddrama Fruitvale Station (2013). De 29-jarige Rocky-fan had een scriptidee: wat als Apollo Creed een buitenechtelijke zoon had? En die zich bij Rocky meldt, met het verzoek hem te coachen?

Apollo (Carl Weathers), de showboksende tegenstander uit Rocky I en II, die in deel IV werd doodgeslagen door de kwade machine-Rus Drago, en stierf in de armen van vriend Rocky.

Natuurlijk: de Rocky in Creed - druk met zijn restaurant en bezoekjes aan het graf van zijn overleden vrouw - weigert eerst, voor de vorm. Zoals vertolker Stallone, inmiddels 69, er vast ook een nachtje over moest slapen, om vervolgens onverbiddelijk in zee te gaan.

Het hoofdpersonage in Creed is Adonis Johnson (Michael B. Jordan, o.a. Fruitvale Station), een door zijn stiefmoeder - de weduwe van Apollo - in een Californiaans paleis opgevoede financieel specialist, die heimelijk wedstrijden bokst in Mexico. Zijn moeder wil hem uit de ring houden, maar Adonis móet vechten, het zit in zijn bloed. Dus trekt de jongen naar Rocky's thuisstad Philadelphia, met een verzoek aan de oude man.

Coogler springt slim om met de erfenis en eert de eerdere delen. Van de 72 traptreden (als de 'Rocky Steps' inmiddels ook een echte toeristische attractie) tot Rocky's schildpad en Rocky's verloren zoon uit Rocky V, destijds gespeeld door Stallone's echte zoon Sage, die in 2012 stierf aan een hartaanval - het komt allemaal voorbij, maar wordt niet uitgemolken. Er spreekt liefde uit het scenario.

Rocky is weer wie hij was: de gewone man, de underdog die nooit rijk werd van zijn sport, dat ook niet ambieerde. De rol die eind jaren zeventig, als we de sociologen mogen geloven, een generatie 'gewone' Amerikanen weer deed geloven in zichzelf, en brak met het pessimisme van films als Taxi Driver (Scorsese's film verloor in de Oscarrace van 1977 van Rocky).

Stallone is op z'n best als deze Rocky: het spraakgebrek, de lodderige blik - hoe ouder hij wordt, hoe meer hij lijkt op een bokser op leeftijd. Dat de acteur wel degelijk beschikt over enig acteertalent, bewees hij behalve in de eerste Rocky, ook als bijna dove agent in het politiedrama Copland (1997). Die film verwarde de studio's zozeer, klaagde Stallone achteraf, dat de ster nadien jarenlang geen goeie rollen meer kreeg aangeboden, ook niet als actieheld.

Zoals dat hoort in deze tijd, stipt de regisseur ook even de gevaren van de bokssport aan: moeder bijt Adonis toe dat ze diens vaders kont moest helpen afvegen, na zo'n prijsgevecht

Creed maakt Rocky weer sympathiek en kwetsbaar, de ex-bokser voert de film lang een innerlijke strijd, die enig ziekenhuisbezoek behoeft. Adonis, die zoekt naar een eigen plaats in de (boks)wereld, en worstelt met de naam en faam van de vader, is een minder uitgediept personage dan Rocky. Dat wreekt zich bij de emoties: het hart van Creed ligt bij Rocky, die in Adonis wel een protegé treft, maar daarmee nog geen beklijvende film-opvolger. Jordan is adequaat, ook in de ring, waarbij Coogler handig wisselt in filmstijl. Hij monteert de gevechten eerst ingetogen, gaat pas laat over op de klassiek gezwollen Rocky stijl.

Zoals dat hoort in deze tijd, stipt de regisseur ook even de gevaren van de bokssport aan: moeder bijt Adonis toe dat ze diens vaders kont moest helpen afvegen, na zo'n prijsgevecht. Maar uiteindelijk haakt Creed dan toch vol aan bij de Rocky-mythe: ook deze held dient zich eerst halfdood te laten slaan, een ongekende hoeveelheid klappen te incasseren, bijna te bedelen om hersenschade, zonder dat die toch zo vaderlijke coach Rocky op het idee komt de handdoek in de ring te werpen.

Opdat er glorie is na de twaalfde ronde.

Creed. Drama. Regie: Ryan Coogler. Met: Sylvester Stallone, Michael B. Jordan. 133 min. in 70 zalen

Reacties (1)

U hebt javascript nodig om een reactie achter te laten.
Plaats een reactie Nog 600 tekens
Uw waardering
  • rdoetjes -
    Geweldig mooie film! Rocky was super en dit is een echte homage aan Rocky. Stalone zie je ook daadwerkelijk ontroerd als Adonis vraagt naar zijn zoon; wellicht denkende aan Sage. Ouderdom wordt zeker niet verheerlijkt maar ook niet als zielig weggezet. En het eerste gevecht van Adonis onder Rocky wow! 1,3 rondes in een single shot! En de klappen zien er juist echter uit (of waren wellicht echt) dan in een typische throw-cut edit. Ontroerend, Hartverwarmend en realistisch.